Category Archive :Baby

’s Heeren Loo Oost-Nederland

De zwangerschap van je partner is een grote verandering in je leven. Het is een bijzondere gebeurtenis. Meestal prettig, maar soms ook nieuw, spannend en onzeker. Het is voor iedere aanstaande vader wennen aan deze situatie. Er verandert veel! Soms is het fijn wat hulp, ondersteuning en uitleg te krijgen over bijvoorbeeld: wat er met het lijf van je partner gebeurt, hoe je contact kunt maken met de baby, de rol van vader, hoe de baby groeit en ontwikkelt en seks tijdens en na de zwangerschap. Jan Otte doet de vader-baby begeleiding bij ‘s HereenLoo en vertelt ons hoe dit is.

Vader-baby begeleiding
Doel van de vader-baby begeleiding is om aanstaande vaders met LVB-niveau voor te bereiden op het vaderschap. Hulpvragen kunnen heel divers zijn. We proberen zoveel mogelijk in te spelen op wat de vaders vertellen en wat ze nodig hebben. Daarmee ziet ieder traject er anders uit, maar zijn er wel een paar vaste onderwerpen zoals, de wettelijke kant van vader worden, steun van het netwerk, hechting en verwachtingen en wensen. Steeds wordt een concrete en praktische vertaling gemaakt. 
Om de hechting te bevorderen, is het van belang dat de vader contact maakt met de baby en probeert om samen zwanger te zijn. Raak de buik eens aan van je partner of praat tegen de baby kunnen helpende manieren zijn tijdens de zwangerschap. Daarnaast kijken we intergenerationeel en spreken we met de aanstaande vader over hoe de opvoeding van vader vroeger was, wat daarin belangrijk was en hoe de rol van zijn vader was. Wat je van huis uit meegekregen hebt speelt namelijk bewust en onbewust mee in je nieuwe rol als opvoeder. We bespreken wat de aanstaande vader vroeger leuk vond om met zijn vader te doen en wat de aanstaande vader minder leuk vond vroeger. We proberen om aanstaande vaders bewuste keuzes te laten maken in hoe zij hun eigen rol willen invullen. Jan doet bijvoorbeeld een kwaliteitenspel en kijkt dan naar welke eigenschappen bij de aanstaande vader passen en welke hij wil overdragen op zijn kind. Vervolgens wordt besproken hoe dit te doen. Concrete spelletjes en de manier waarop je contact maakt tussen vader en baby worden door Jan voorgedaan.

Er zijn twee partnersessies om te kijken wat beide aanstaande ouders van elkaar verwachten. Het is nodig om bespreekbaar te maken wat ieders wensen zijn. Het is ook belangrijk om te kijken naar wat de rol van vader zou kunnen zijn, zowel voor, tijdens als na de bevalling. Ook wordt er gewerkt aan het vergroten van het mentaliserend vermogen; verplaatsen in de beleving van moeder en die van baby.

Vader worden
Jan vertelt ook vanuit zijn eigen ervaring als vader. Want je weet dat je vader wordt, maar je hebt nog geen idee wat dat precies inhoudt met betrekking tot de veranderingen in je leven en de onzekerheden die daarbij komen kijken. Door over mijn eigen onzekerheden als vader te praten, hoop ik dat aanstaande vaders ook over hen onzekerheden durven te praten. De rol van vader is essentieel van begins af aan.

Het is jammer dat er nog (te) weinig aandacht is voor vaders, met name in de hulpverlening. Jan merkt wel dat het steeds meer aan het opkomen is, vaders durven meer over onzekerheden te praten en zoeken elkaar op.

Vertaalslag naar LVB
Net als andere vaders durven LVB-vaders soms niet goed te erkennen dat ze het eng of moeilijk vinden. En met een LVB achtergrond hebben ze in hun leven al te vaak gehoord en gemerkt dat ze iets niet kunnen of niet snappen. Het is juist van belang om te benadrukken wat ze wel kunnen en ook hoe leuk het is om vader te mogen zijn.

Jan gebruikt veel concrete begeleidingsvormen. Er wordt geoefend met een pop of simulatie baby. Contactspelletjes worden door Jan voorgedaan, informatie wordt gevisualiseerd of wordt ondersteunt door filmpjes. Daarnaast is het van belang om te kijken naar het versterken van het netwerk van de aanstaande vader. Wanneer de aanstaande vader even niet weet wat te doen, kan hij bijvoorbeeld een familielid  opbellen om dingen te vragen.

Het traject
Er vinden circa 5-6 sessies voor de bevalling plaats en 3-4 na de bevalling, waarvan 1-2 sessies met de de partner. Duur van de sessies is 60-90 minuten.  Het traject is afgebakend. Als er na het traject nog vragen zijn, wordt de ouder-kind begeleiding ingezet. De sessies vinden plaats bij vader thuis. Dit is een vertrouwde omgeving en het maakt de zorg laagdrempelig. De vader-baby begeleiding is aangepast op het niveau voor LVB-problematiek. Er wordt rekening gehouden met bijvoorbeeld woordgebruik, visueel maken van de informatie en de concrete vertaling naar de praktijk.

Over Jan
Jan heeft een verpleegkundige achtergrond en is daarna gaan werken in het management. Hij miste het cliëntencontact, is de IAG-opleiding gaan doen en maakte een overstap naar ambulant werk bij ’s Heeren Loo. Daarna heeft hij de ouder-kind interventie via Dimence gedaan. Jan is inmiddels 8 jaar ambulant gezinsbehandelaar en noemt zijn werk gevarieerd: ouder-kind, vader-baby begeleiding, voorzitter bij de ondernemersraad en hij begeleidt (LVB) multiprobleemgezinnen. Jan is vader van twee kinderen, waardoor hij weet dat de rol van vader best wat onzekerheden met zich meebrengt.

Op deze pagina vindt je een interview met draagdoekconsulente Elke Cobbenhagen, handige websites en laat Marilene de Zeeuw in een kort filmpje zien hoe de Amazone indianen en Marrons hun baby dragen.

Een interview met draagdoekconsulente Elke Cobbenhagen

Even voorstellen
Mijn naam is Elke Cobbenhagen, moeder van Vivian (4 jaar) en Renier (1 jaar). Naast mijn werk als zorgregelaar in de ouderenzorg ben ik ook gecertificeerd draagconsulte. Na de geboorte van mijn oudste ben ik in contact gekomen met dragen en dit heeft ons dagelijks leven enorm veranderd. Onze dochter huilde door het dragen veel minder en doordat ze meer ging slapen begon ze ook goed te groeien. Ze vond het heerlijk om in een draagdoek of draagzak mee te gaan wandelen met onze hond. Mijn werk als draagconsulent doe ik nu 3 jaar met veel plezier. Het is mijn visie om op een laagdrempelige maar goed onderbouwde manier ouders/verzorgers te helpen bij het leren dragen van hun kindje.

Hoe ziet een dag eruit als draagdoekconsulente?
Alle consulten plan ik naast mijn werk en gezin, dus meestal is het op een avond of in het weekend. Ik kom vaak bij de ouders/verzorgers thuis zodat hun kindjes lekker in hun vertrouwde omgeving blijven. Het ligt aan de consultvraag welke materialen ik meeneem. Zo heb ik een basisconsult waarin ik met draagdoeken en draagpoppen oefen. Maar het komt geregeld voor dat ouders/verzorgers alle opties willen bekijken en dan neem ik zowel doeken als dragers mee. Na een aantal keren samen oefenen met de draagpoppen, kunnen ouders/verzorgers hun eigen kindje dragen. Na het consult geef ik nog tips en advies en blijf ik bereikbaar voor vragen. Vaak help ik nog mee met het zoeken van de juiste doek of drager. Het is een ware zoektocht om de juiste doek of drager te vinden die past bij jouw budget en wensen.

Hoe komen ouders bij jou terecht?
Meestal komen ouders via, via bij mij terecht. Ze zoeken online en vergelijken websites van consulenten in de buurt. Ik ben een van de weinige gecertificeerde consulente en dat betekend dat soms ouders specifiek naar mij vragen i.v.m. de kennis en ervaring van special need kinderen (prematuur, dysmatuur etc.). Ook komen ouders/verzorgers via een osteopaat of krijgen ze via een lactatiekundige mijn naam door. Ik werk wel eens samen met Osteopathie Twente.

Waar zie je jezelf over 5 jaar?
Over 5 jaar hoop ik dat het dragen van je kindje ‘erbij’ hoort. Dat we als moeders ons instinct volgen en de behoefte van ons kindje al leidraad kunnen nemen. Dragen heeft alleen maar voordelen voor de ontwikkeling van je kindje en het ontlast je als ouders/verzorgers zijnde, want je hebt je handen vrij.

Welke producten of websites beveel je aan?
Je moet altijd letten op een ergonomisch systeem! Dat betekent dat het draagsysteem van zachte en soepele stof gemaakt is en dat je kindje in de juiste manier ondersteund wordt. De welbekende M-houding, oftewel, knietjes hoger dan de billen en niet te veel druk op de rug van je kindje. Daarbij komt, dat slecht geknoopte doeken of niet goed afgestelde draagzakken, voor zowel de kindjes als diegene die draagt niet fijn zitten. Het effect van dragen valt dan snel weg en daardoor zal je ook je kindje minder gaan dragen.

Omdat er zo enorm veel keus is in producten en deze heel persoonlijk zijn, is het onmogelijk om bepaalde producten aan te bevelen. Mijn persoonlijke voorkeur kan heel anders zijn dan die van mijn klanten. Wel geef ik vaak aan wat kwalitatief goede producten zijn etc., maar iedere lichaamsbouw is anders en daar past niet elke draagzak bij. Een doek daarentegen is (mits de juiste lengte) wel altijd passend en is vanaf de geboorte te gebruiken. Draagzakken zijn vaak vanaf een bepaalde kledingmaat van je kindje, maar ook deze worden steeds meer en beter verstelbaar.

Een draagconsult plannen helpt bij het vinden van de juiste producten en manier van dragen. Ondanks dat een consult kosten met zich meebrengen, geeft het een grote kans dat je geen miskoopt doet. Draagdoeken en draagzakken kunnen een hele investering zijn.

Handige websites

Website van Elke Cobbenhagen, draagdoekconsulente
Dragen & Zo
Pure Baby Love
– Liever naar een winkel? Neem eens een kijkje bij borstvoedingscentrum Hengelo. Daar zijn onder andere draagdoeken te koop, maar worden ook workshops georganiseerd, zoals de workshop: voed, draag en koester je baby. Kijk voor meer informatie op de website van borstvoedingscentrum Hengelo.

Babydragen in Suriname

Elke cultuur heeft haar eigen tradities en gebruiken. In onderstaande video is een demonstratie te zien van babydragen door Amazone indianen en Marrons, gemaakt door Marilene de Zeeuw.

Of ik ook borstvoeding wilde gaan geven? ‘Ja’, antwoordde ik volmondig op deze vraag. Gefilterd uit alle vragen, onduidelijkheden en nieuwe uitdagingen tijdens zwanger worden en zwanger zijn, was dit geen moeilijke vraag, zo dacht ik. Ik was hier meteen zeker van: borstvoeding wilde ik zeker gaan geven. ‘Maar’, zo zei ik erbij, ‘als het niet zou lukken, dan was dat ook prima’.

Volgens ons een herkenbare manier waarop aanstaande moeders reageren op de vraag over borstvoeding.  En daarom hebben we Anne Vink, GZ-psycholoog bij Accare Jonge Kind team, gevraagd of ze nog meer wil delen over haar ervaring. En die lees je hieronder

Ergens in de laatste weken voor de uitgerekende datum kreeg ik de vraag of ik al een cursus borstvoeding gevolgd had. Een cursus? Dit foldertje had ik blijkbaar even gemist, maar ik was nog niet te laat om me voor te bereiden. Dus ik zocht wat filmpjes op over het geven van borstvoeding. Ik nam allerlei informatie over moedermelk, hormonen, houdingen, reflexen, stuwing, vraag-en-aanbod etc. etc. tot me. Natuurlijk werd er hier en daar ook wel iets genoemd over dingen als kloven of verminderde toeschietreflexen door stress, maar zo dacht ik, in de Middeleeuwen gaven ze ook al borstvoeding, dus dat komt wel goed.

Onze prachtige dochter werd in het ziekenhuis geboren. Meteen na de bevalling werd ze aangelegd. Uitgeput door een lange en zware bevalling kan ik mij dit bijzondere moment nog maar een klein beetje herinneren. Helaas moesten we nog even in het ziekenhuis blijven. Als het tijd was voor een voeding mocht ik op het belletje drukken en kwam er iemand langs. De eerste paar keren heb ik dit gedaan, ook op momenten dat het nog ‘geen voedingstijd was’ en mijn dochter al wel huilde. Ik kreeg hulp bij het aanleggen, waarbij ik al wel merkte dat ik van verschillende verpleegkundigen verschillende adviezen kreeg. Soms duurde het even voordat er iemand reageerde op mijn belletje (logisch in alle drukte natuurlijk). Na een aantal voedingen dacht ik – eigenwijs als ik ben – dat kan ik zelf ook prima doen.

Maar met of zonder advies, ik vond het een pijnlijke bedoeling. Als ik navraag deed, werd gezegd dat dit er bij hoorde en dat dit vanzelf beter werd. Overweldigd door alles nam ik dat aan. Na een dag borstvoeding gegeven te hebben bleef de pijn aanhouden. Hoe meer voedingen ik deed, hoe verkrampter ik raakte. Met pijn tot in m’n tenen … dat piekte tot het moment dat mijn dochter goed aanhapte en dronk. Tenenwiebelend en met m’n lichaam vol in spanning startten we de voeding.

Advies van een lactatiekundige

Thuis hadden we een geweldige kraamverzorgster. Zij zag mijn pijn en kramp. De kraamverzorgster adviseerde onder andere gelpads of zakjes gevuld met appelstroop uit de diepvries (goede tip!). Als het bijna weer tijd was voor de voeding nam mijn onrust toe en hielp ze mij zoveel mogelijk om mijn lichaam te ontspannen. Na de zoveelste voeding met pijn tot in mijn tenen lukte het niet meer. Huilend gaf ik de borstvoeding. In overleg met de kraamverzorgster werden tepelhoedjes gekocht. Deze boden een beetje verlichting. Al snel kwam ik er wel achter dat het nog niet zo gemakkelijk was deze goed op de plek te krijgen. Ook stroomde het hoedje vol met melk, met een kliederboel tot gevolg. Ingepakt met spuugdoeken of hydrofiele doeken prutste ik ook na mijn kraamweek ‘vrolijk’ verder. Zalf werd gesmeerd, zoogcompressen verwisseld en spuugdoeken gewassen. Bovenal groeide mijn zeer tevreden dochter als kool en genoten we volop. De constante pijn bleef, maar was te doen. Tot dat de pijn weer toe nam. Ik belde met de speciale lijn voor borstvoeding van de kraamzorgorganisatie. Al na een heel kort gesprek wist zij dé oplossing. Ik plaatste het tepelhoedje niet goed. Ze zou mij een filmpje sturen hoe te handelen. Braaf volgde ik de stappen op, maar ik kreeg het niet voor elkaar. Ik voelde me onzeker en ook wat dommig, dát moet ik toch wel kunnen? Een ander merk tepelhoedje werd gekocht. Dit hielp amper en de pijn bleef. Allerlei goed bedoelde adviezen heb ik gekregen en ik googlede me suf. Na een kleine vier weken belde ik een lactatiekundige.

Met een hongerige dochter in de auto reed ik naar het consult. Ze legde mij rustig de anatomie van en technieken achter borstvoeding uit. Ze keek hoe ik mijn dochter voedde. Meteen kwam ze met praktische tips, zonder tepelhoedjes. Oei! Moest ik dit doen zonder de bescherming van het siliconen laagje? Het zweet brak me alweer uit. Met enige terughoudenheid ging ik ermee aan de slag. Na even wennen dronk mijn dochter zonder hoedjes alsof ze nooit anders gedaan had. Ook nam de pijn af en kon ik zonder verkramping bij aanleggen de voeding geven.

Wil jij ook onafhankelijk advies of steun van een lactatiekundige? Kijk dan op de website van Nederlandse Vereniging Lactatiekundigen (NVL).

Mijn eigen worsteling

In deze vier weken heb ik erg vaak overwogen te stoppen. Schuldgevoel kwam dan meteen omhoog. Nee zeg, wat zeur je. Je dochter groeit goed, je hebt voldoende melk en het is toch de allerbeste voeding. Dan maar even doorzetten, tanden op elkaar en doorgaan. Er zijn ook zoveel moeders die graag borstvoeding willen geven, maar dit door allerlei redenen niet kunnen, wat zeur je toch! En, je wil toch het beste voor je dochter? Rationeel kon ik ook echt wel zien (en ergens voelen) dat ik mocht stoppen. Het moet toch wel leuk blijven? De verkramping en stress is voor mezelf en voor m’n dochter niet fijn? Wanneer ik neigde naar stoppen gingen er toch weer een paar voedingen beter. Écht stoppen is dan geen optie.. toch?

Rust komt terug

Na deze eerste maand heb ik geen pijn meer gehad. Periodes van zoeken bleven er natuurlijk wel: van regeldagen naar bedtijdvoedingen en problemen met aanhappen (weken lang voedde ik bijna alle voedingen lopend). Frequent gaan kolven bleek ook een uitdaging, vooral inpassen in een drukke werkdag viel nog niet mee. Dan kwam de vraag: wanneer ga ik afbouwen? Ga ik door met kolven en voeden of is het een keer goed? Hierna volgde een periode van proberen af te bouwen en toch weer doorgaan (het is toch ook wel lekker praktisch, zo ‘hup’ aan de borst). Het ene moment noemde ik dat ik af wilde bouwen, het volgende moment zag ik dat toch niet zitten. Nu ruim 7 maanden verder voed en kolf ik nog steeds en vul ik daar waar nodig aan met poedervoeding. Het voelt nu allemaal in balans.

Had ik het achteraf anders gedaan? Nee, dat zeker niet. Ik had het alleen wel fijn gevonden dat iemand me eerlijk verteld had dat het zoveel pijn zou doen. Was mijn (te) positieve beeld naïef van mij? Had ik een cursus moet volgen? Misschien. Had ik me er op voor kunnen bereiden als ik had geweten dat het zo pijnlijk zou zijn? Ik weet het niet. Wanneer ik voeding (fles of borst) bespreek met andere moeders hoor ik bovengenoemde thema’s meer terug. Gevoelens van schuld, alles heel goed willen doen en de algemene zoektocht in de wereld van kloven, spruw, productie, tandjes enzovoorts. Er met anderen over praten is voor mij heel fijn geweest.

Al met al ben ik blij, trots en dankbaar dat ik mijn dochter tot nu toe nu zeven maanden volledig borstvoeding heb gegeven. Het zijn geweldige en intieme momentjes op de dag. En mijn dochter? Die groeit goed door en is een heel tevreden meisje!

Herkennen jullie dit verhaal? Hebben jullie tips en adviezen voor toekomstige andere moeders? Dan horen we het graag, zodat we het op de website van IMH Nederland kunnen zetten. Laat een reactie achter of mail naar  info@imhnederland.nl.

In dit blog lichten we een hele speciale periode uit, namelijk de newborn-fase. Het lijkt altijd zo schattig, zo’n ieniemienie mensje, maar het is ook een intensieve, emotionele, spannende en onwennige fase. Die fase combineren we nu met de informatie uit een eerder blog, namelijk het blog over  mentaliseren. Mentaliseren, oftewel het verplaatsen in de behoeftes en de binnenwereld van je kind. Hoe kan dat principe nu handig zijn voor de eerste weken?

Al maanden verwacht je de baby,  de laatste weken ben je echt aan het aftellen. Althans, dat was ik…ik kwam in een soort tunnelvisie terecht. Mijn wereld werd kleiner, ik werd minder mobiel en toen ik overtijd liep nam ik nog meer tijd om allerlei series te kijken en mezelf vooral heel veel rust te gunnen.

En hoelang het dan soms ook lijkt te duren….er komt een moment dat je met je maxi cosi thuis staat (ik ben in het ziekenhuis bevallen) met een kleintje erin die je bijna niet terug ziet tussen de dekentjes. Dat kleintje die uit jouw comfortabele buik ineens in de vrije wereld beland is. Met een plastic luiertje om en rompertjes met drukknoopjes. Stel je eens voor…dat is toch wel even wat anders dan in de warme baarmoeder!

Niet zo gek eigenlijk dat het begin dan ook erg wennen is. Dat je elkaar de eerste uren en dagen nog niet goed kan “lezen”. Je kleintje die jou vooral kent van je hartslag, het gerommel van je darmen en je doffe stemgeluid….die ligt ineens in een koud, plat bedje naast je (of soms zelfs verderop in de gang). We doen er gelukkig wel een kruik bij, om het iets comfortabeler te maken voor die kleine ;-). Maar hoe dan ook, het is erg onwennig, die eerste dagen. Voor jezelf, maar voor dat kleine hummeltje nog meer.

Na een heftige prestatie, wil je terug naar wat je kent

En dan te bedenken, wat een klus de bevalling is. Het vraagt echt het uiterste van je lijf. Als je zo’n prestatie geleverd hebt, wil je eigenlijk maar 1 ding. Lekker in je vertrouwde omgeving zijn en weer opladen. Als je dan even bedenkt hoe het voor die kleine is….die heeft minstens zo’n grote prestatie geleverd. Misschien nog wel heftiger…die is uit zijn omgeving weggerukt en allerlei volwassenen, dokters etc. richten zich op je in een kamer met licht en allerlei geluiden die je niet kent. Het grote verschil met jou is, dat jij weer terug gaat naar je eigen huis en bed en dat die kleine niet meer terug kannaar de vertrouwde omgeving…nee, die komt in een totaal nieuwe wereld. Het enige vertrouwde, dat is je hartslag, de warmte van lijf en je stem.

Je wil er voor die kleine zijn…

Natuurlijk wil jij er samen met je partner voor die kleine zijn. Maar dat is best wel puzzelen de eerste dagen. Gelukkig hebben we in Nederland kraamzorg. Die kan  een beetje op weg helpen. Wat kan jij nog meer doen?

Kijk naar je kleintje
Nu je zelf fysiek op krachten moet komen, kun je ook de tijd nemen om je baby te leren kennen. Dat kan je het beste door te kijken. Ga eens een  achterover zitten, en bedenk hoe zou je kleintje zich nu voelen? Ligt je kleintje er ontspannen bij? Slaapt de kleine rustig? Is het gezichtje relaxed? Maakt hij geluidjes? Beweegt ze de oogjes om geluidjes te herkennen? Vindt hij het fijn als je de rug aait? Of is het fijner om een handje te pakken? Wat wil je baby je vertellen als het geluidjes maakt? Je baby kan ontzettend genieten van je aandacht maar af en toe kan het zijn dat je baby een moment nodig heeft om bijvoorbeeld prikkels te verwerken. Hoe zie je dat aan jouw kleintje? Door te kijken en te luisteren naar je baby leer je wat je baby je probeert te vertellen en wat je baby nodig heeft.

Stel je baby gerust met je stem
Ook al is je baby nog zo klein, je baby herkent je stem al en begrijpt al meer dan je misschien denkt. Je stem biedt emotionele veiligheid en dit is belangrijk voor de hechting. Praat in korte zinnetjes, kalmeer je kleintje met je stem en maak geluidjes bijvoorbeeld tijdens het verschonen of in bad doen. Rustig voorlezen, vertellen wat je doet of uitleggen wat er gaat komen, helpt je kleintje. Daarnaast leert je baby op deze manier ook woorden begrijpen en gebruiken. Je baby zal zich op deze manier beter kunnen ontwikkelen!

Met gebruik van taal kan je niet vroeg genoeg beginnen. Het onderzoek “30 million words” zegt dat tegen de tijd dat kinderen 3 jaar oud zijn,  kinderen van zwijgzame ouders 30 miljoen woorden minder gehoord hebben dan de kinderen van ouders die veel praten

Herken de taal van je baby

Wanneer je baby al iets ouder is, kan je baby zich uitdrukken door bijvoorbeeld naar voorwerpen te wijzen, maar bij een pasgeboren baby zijn huilen en huilgeluidjes een van de weinige manieren waarop je baby iets duidelijk kan maken. Het huilen kan verschillende betekenissen hebben. Een van de manieren om daarachter te komen is de methode van Dunstan Babytaal. Priscilla Dunstan ontdekte dat alle baby’s wereldwijd vijf geluiden maken en dat elk van de geluiden een specifieke betekenis heeft. Door de geluidjes te leren herkennen, kun je als ouder hierop handelen. De vijf betekenisvolle huilgeluidjes: 

Neh: Je baby heeft honger 
Eh: Help je baby een boertje te laten
Eairh: Je baby heeft last van darmkrampjes. 
Auw: Je baby is moe en wil graag slapen. 
Heh: Je baby ervaart ongemak. Dit kan bijvoorbeeld een vieze luier zijn, een ongemakkelijke houding of je baby heeft het te koud of te warm

Verplaatsen in die kleine

Het hele lijfje van je baby is de eerste dagen volop in ontwikkeling. Leren drinken, darmpjes die nog moeten gaan werken, het zicht dat scherper moet worden, het lijfje dat zichzelf op temperatuur moet houden. Ondertussen gebeurt er zoveel in de hersenen…er worden honderden verbindingen per minuut gemaakt. Je baby ontwikkelt harder dan in welke fase ook. En dan moet je baby ook nog wennen aan de nieuwe omgeving!

Neem in deze periode rust en tijd voor elkaar en de kleine.  Emoties en vermoeidheid overladen je soms misschien,  maar als je elkaar steunt en je af en toe bewust verplaatst in je kleine kun je met elkaar een goede start maken.  

Wil je meer weten over mentaliseren? Lees dan ons eerdere blog

Geschreven door Marilou Vorsselmans &  Zillah Holtkamp

Even voorstellen

Mijn naam is Marilou Vorsselmans, baby-kinderfysiotherapeut. Sinds 1,5 jaar ben ik actief met ‘Bewegen met je Baby’, daarvoor heb ik 20 jaar een eigen kinderfysiotherapiepraktijk gehad.
Graag wil ik mijn expertise op het gebied van motorische ontwikkeling, lichaamstaal en interactie met jonge baby’s inzetten voor jonge ouders om het nieuwe leven met een pasgeboren baby te vergemakkelijken, aangenamer, rustiger en plezieriger te maken.

Waarom heb ik mij gespecialiseerd in baby’s?

Die eerste paar maanden nadat je baby geboren is, er komt van alles op je af. Het vinden van een nieuw evenwicht is een ware uitdaging op zich. En dat in een periode van hormonale veranderingen, slaaptekort, een baby die nog geen woorden gebruikt en waarbij je alles vanuit lichaamstaal moet aflezen, een andere relatie met je partner….allerlei uitdagingen kruizen je pad.  In zo’n periode vragen ouders om handvatten. In dit blog krijgen ouders van baby’s handvatten voor de omgang met hun baby.

Interactie met je baby

Uit het blog hechting van Anouk van Vossen, weten we hoe belangrijk een goede band met je kindje is. Om die band te versterken, is het fijn om je baby te begrijpen. En dat is vaak de uitdaging, want je kan nog niet sturen op woorden, nee…je moet alles aflezen van lichaamstaal. Het is ‘de kunst’ om die te begrijpen en juist te interpreteren. Sommige signalen zijn duidelijk, zoals huilen (ongenoegen), door een oogje wrijven (slapen) of op een vuistje bijten (honger). Maar je moet er wel goed op letten, want de signalen zijn niet altijd even duidelijk. Aandacht hebben voor deze lichaamssignalen is een belangrijke voorwaarde om je baby te leren kennen. En ook al gebruikt je baby nog geen woorden, het is wel heel belangrijk dat jij blijft kletsen. Want intensieve verbale interactie stimuleert de taalontwikkeling.

Tip: het leren herkennen en begrijpen van lichaamssignalen van een baby is voor veel ouders met name de eerste weken erg ingewikkeld. Via onderstaande vind je een praktische signalenkaart over lichaamstaal bij honger.

En wist je dat een baby 5 basishuilgeluiden maakt? In Dunstan babytaal leer je hier meer over.

Spelen

Een pasgeborene heeft het de eerste weken druk met het wennen aan de nieuwe situatie, buiten de baarmoeder: zelfstandig ademhalen, temperatuur op peil houden, verwerken van voedsel  (denk aan boertjes, spugen, poepen, krampjes), omgaan met alle prikkels uit de omgeving en bewegen tegen de zwaartekracht in. Een hele klus, kun je je voorstellen! 
Neem je tijd om je kleintje te leren kennen…om te zien wat er gebeurt. Dit kan door eens een moment extra naar je baby te kijken. Spelen begint die eerste weken klein, wanneer je baby lekker in je armen ligt en jij biedt hem je vinger aan die vervolgens stevig vast gepakt wordt. Het opbouwen van oogcontact, gebeurt ook middels spel. Je hebt alle aandacht voor je kleine en probeert zijn blik te ‘vangen’. Op den duur gaat je baby je zelfs volgen met de ogen als jij even uit beeld dreigt te raken of wanneer je een andere houding aanneemt. Spelen met je baby kun je ook prima koppelen aan ‘het verluiermoment’ op de commode of op de eettafel.

Tip: Ik gebruik ook wel het VAT principe:

VOLGEN: Je kijkt aandachtig naar je baby: waar zijn de ogen, de armen. De benen? Zijn de bewegingen onwillekeurig of zie je al een beetje bewuste motoriek?
AANPASSEN: Probeer je zelf aan te passen aan het spel/bewegingsniveau van je baby.
TOEVOEGEN: Misschien is het prettig voor je baby als je de armpjes even vasthoudt in de middellijn, misschien wordt je baby rustiger als je hem een beetje tegendruk geeft, of steviger vastpakt.

Motoriek

Om de motorische ontwikkeling en de neurologische groei te stimuleren is het belangrijk om variatie aan te bieden. In buikligging of ‘Tummy houding’ worden heel andere vaardigheden aangesproken dan wanneer de baby op de rug ligt. Denk aan oprichten van het hoofd, rugspieren en stabiliteit in de schouders. Draaien naar zijligging is al een ‘half-omrol-moment’ en in zijligging wordt het bovenliggende armpje en handje meer aangesproken/ gestimuleerd. Komen de handjes al open? Stimuleer eens met een zacht speeltje tegen de handrug. Spelenderwijs ben je al druk doende om de motorische ontwikkeling te stimuleren.

Mijlpalen zijn (motorische) vaardigheden die de baby op een bepaald moment zelf kan. Ieder kind ontwikkelt zich op ‘eigen-wijze’. Er is veel variatie mogelijk en sla géén stappen over door het zitten en staan te veel en te vroeg te stimuleren. Neem de tijd, speel, varieer en geniet vooral!

Meer informatie

Marilou Vorsselmans is kinderfysiotherapeut, met veel ervaring op het gebied van baby’s.  Onlangs heeft zij zich met de cursus “anders kijken naar kinderen 0-2 jaar” verder verdiept in sensorische informatieverwerking bij jonge kinderen. Marilou is werkzaam in de regio Noord-Brabant en heeft haar eigen module “bewegen met je baby” ontwikkeld.

Geschreven door Shanna Hoekstra & geredigeerd door Danique Krol

Iedereen kent het wel, die roze wolk waar altijd over gesproken wordt vanaf het moment dat je weet dat je een kindje mag verwachten. Maar wat als die roze wolk niet zo roze is? Shanna deelt haar ervaring met IMH Nederland.

Onderstaand verhaal is zo puur en eerlijk mogelijk geschreven. Omdat het een kwetsbaar én uitgebreid verhaal is, is deze vormgegeven als e-boek.pdf. Om het hele verhaal te kunnen lezen, is het van belang dat je de pdf hieronder download. Wil je meer lezen over postpartum depressie? Lees dan dit artikel dat wij eerder schreven voor IMH Nederland.

Heb jij zelf ervaring met een postpartum depressie of ken je iemand in je omgeving en weet je niet goed wat je moet doen? Neem dan contact met ons op zodat we samen tot een oplossing kunnen komen. Natuurlijk mag je een reactie achterlaten onder dit artikel, graag zelfs!

Eerder werd gedacht dat hechting pas plaatsvond na de geboorte. Dat is dus helemaal niet zo! Al vanaf de zwangerschap kan jij je richten op de hechting met je ongeboren baby. Maar hoe dit precies zit? Dat leggen wij je uit in dit artikel!

Tijdens de zwangerschap wordt er geweven aan draden tussen moeder en kind. Doordat deze ontwikkeling al in de buik plaatsvindt, zal er al een ouder-kindrelatie zijn wanneer de baby geboren is. Gebeurtenissen die plaatsvinden tijdens de zwangerschap, dragen hieraan bij.

Het ontdekkingsmoment

Het moment waarop je erachter komt dat je zwanger bent, kan een belangrijk moment zijn in de hechting tussen jou als ouder en je kindje. Ben je onwijs blij als je erachter komt? Dan is het makkelijker om je kindje zich welkom te laten voelen. Komt de zwangerschap onverwachts of misschien ook wel ongewenst? Dan heb je soms te maken met een andere start van de hechting. Je zal misschien nog even moeten wennen en vooral bezig zijn met jullie eigen emoties. Hoe het eerste moment ook is, zodra je daarna als zwangere vrouw laat merken dat je kindje welkom is, versterkt dit het gevoel van hechting.

Je baby weet al veel

En je hebt daarna nog negen maanden zwangerschap. Die tijd zorgt ervoor dat jullie als ouders steeds meer informatie van het kindje krijgen en andersom. Je kindje herkent geluiden, maar ook smaken, hartslag en rust of stress. Zodra je baby wordt geboren, weet het al heel veel over het leven van zijn of haar moeder. Dit zorgt ervoor dat – wanneer je kindje is geboren – de band tussen jullie al heel hecht kan zijn. Er heerst een gevoel van samenzijn, omdat je kindje weet wat het kan verwachten vanuit de informatie die tijdens de zwangerschap is verkregen.

Afbeelding belang echo hechting

Jezelf terugzien in je baby

Maar er gebeurt ook veel bij jezelf. Je begint te fantaseren, over hoe je kindje zal zijn. Wanneer je het hartje de eerste keer goed hoort kloppen, kun je bijvoorbeeld al denken dat je kind stoer of sterk is omdat hij zo goed groeit. En wanneer je zwart-witte vlekken ziet bewegen, bedenk je misschien wel dat hij soepel beweegt en misschien wel heel sportief wordt.  Vanuit de echo ga je als ouder dus al een kleine voorstelling maken van de persoonlijkheid van je ongeboren kindje. En positief over je kindje denken, kan ook weer bijdragen aan het opbouwen van een goede relatie met je kindje.

Het gehoor

Het gehoor van je kindje ontwikkelt zich vanaf de vierde maand van de zwangerschap. De baby kan verschillende geluiden horen, bijvoorbeeld het kloppen van het hart van zijn moeder, de stem van zijn ouders en muziek. Je kindje heeft door wanneer jij veel stress ervaart en je hart sneller klopt. Daarnaast kan je kindje het verschil in stemgebruik herkennen en daar worden verschillende stemmingen aan verbonden. Belangrijke hersenstructuren van de nog ongeboren baby worden al in de buik aangelegd. Contact maken met de baby tijdens de zwangerschap kan bijdragen aan een goede hechting.

Lees meer over hoe je contact kunt maken met de baby in je buik in dit artikel.

Ook je baby ervaart stress en angst

Daarnaast zijn er factoren die de ontwikkeling van de ouder-kind relatie kunnen beïnvloeden. Stress, angst en depressie kunnen soms een negatieve invloed hebben op de relatie met je kind. Maar dat hoeft niet altijd.  Door op tijd hulp in te schakelen van mensen uit je omgeving, door erover te praten of door een professional op te zoeken kan je samen kijken hoe je goed aan de band met je kind kan werken ondanks dat je jezelf op dat moment even minder goed voelt.

Je baby krijgt dus veel mee tijdens de negen maanden in de buik. Dit proces van hechting zorg voor een goede basis voor de ouder-kindrelatie na de geboorte. Wist jij dit al?

Waarom heet ons blog IMH Nederland? Waar staat IMH voor en wat betekent het? En waarom vinden wij het zo belangrijk dat dit begrip bekend raakt onder jullie (jonge ouders)? In dit artikel vertelt Zillah jullie meer.

Infant Mental Health

Voor mij begon IMH in 2016 te leven, toen ik startte met de opleiding tot IMH-specialist. IMH staat voor Infant Mental Health, wat vrij vertaald zoiets als de psychische gezondheid van jonge kinderen betekent. Voor mij als psycholoog werkend met jonge kinderen, was het volgen van deze opleiding een logische stap… en nu mijn jongste zou gaan starten op de kleuterschool had ik gelijk iets om de lege momenten mee op te vullen. Maar eerlijk, ik had me toen nog geen echt beeld gevormd van Infant Mental Health.

Totdat ik de eerste colleges had….en dacht: “Wat had ik graag gewild dat iemand mij iets over Infant Mental Health had verteld voor ik moeder werd.”

Infant Mental Health en kindontwikkeling

Technisch gezien kun je Infant Mental Health vergelijken met de fundering van een huis. Als de fundering van een huis niet stevig is, loop je later in de bouw van het huis tegen allerlei problemen aan. Zo werkt dat ook met kinderen. Tijdens de zwangerschap en de eerste twee jaar erna wordt die fundering (basis) gelegd voor de rest van de ontwikkeling van een kind. Die basis is een combinatie van het rijpen van de hersenen, lichamelijke ontwikkeling en vertrouwen krijgen in de mensen om je heen.

Ontwikkelen kost energie

Aan ouders leg ik altijd uit dat zo’n klein mensje alle energie nodig heeft om van alles te leren. Van het eerste lachje, het leren drinken uit een fles tot het eerste stapje, er moet heel veel ontdekt en vooral heel veel geoefend worden. Wist je bijvoorbeeld dat na het 2e levensjaar een kind al 80 procent van het hersenvolume heeft van een volwassene? In al die jaren erna komt er slechts 20 procent bij. Dat zegt dus iets over hoeveel er die eerste jaren geleerd wordt. Een baby en peuter die ontspannen op kan groeien, kan alle energie stoppen in deze ontwikkeling. En als ouders hoef je dit vaak alleen maar te faciliteren, het jonge kind zoekt zijn eigen uitdaging wel. Dat is juist zo wonderlijk!

Wil je meer weten over het babybrein? Lees daar meer over in het boek Babybrein van Sabine Hunnius.

Koop bij bol.com

Infant Mental Health en ontwikkeling ouders

Ook ouders zijn zich hard aan het ontwikkelen als ze een kleintje krijgen. Het ouderschap krijgt daarom een belangrijke plek binnen Infant Mental Health.

Vader of moeder worden is een eigen ontwikkelproces

En juist de aandacht voor het ouderschap was iets wat ik net heb gemist als moeder. Ik bereidde me tijdens de zwangerschap vooral voor op de baby en op allerlei praktische zaken. Er was weinig oog voor wat ikzelf nodig had. Nu 8 jaar verder, zie ik het moeder worden als een eigen ontwikkelproces.  Alles wat je voor het eerst doet, kost meer energie en maakt je onzeker. Dat geldt dus ook voor het ouderschap. Nog los van allerlei anderen zaken die door míjn hoofd spookten.

Oja, ze komen er ook achter dat er niet alleen van alles gebeurd in de hersenen van je baby. Er gebeurt ook van alles in de hersenen van ons als ouders. Bij vaders anderen dingen als moeders. Geinteresseerd? Kijk en lees dan dit nuttige artikel van NPO Focus.

Infant Mental Health stelt gerust

Maar tijdens het eerste college IMH bleken die hersenspinsels helemaal niet zo gek…sterker nog: er was een hele theorie over! Heel veel moeders hebben die gevoelens, en vaders ook. Ik kwam als herboren uit de schoolbanken…zo gek was ik niet! En daar werd het eerste zaadje geplant voor IMH Nederland, want dit zouden toch ook al die andere moeders moeten weten als ze zwanger zijn?

En nog iets wat ik leerde als moeder over Infant Mental Health: hoe belangrijk de eerste jaren ook zijn voor de rest van het leven van je kind, je hoeft het niet perfect te doen! Sterker nog, je kind leert er juist ook veel van als je fouten maakt of dingen onhandig doet. Je kan blijkbaar heel veel in de relatie met je kind herstellen en uitleggen, of voordoen hoe je een fout kunt oplossen. Daar leren ze van! Met alle druk die je in de media hoort over het belang van die eerste 1001 dagen, was dit wel een hele fijne tegenhanger.

Volgende keer meer…

Die theorie over moeders heet trouwens “The Motherhood Constellation”. We komen er in een volgend blog uitgebreider op terug. En er valt nog veel meer te vertellen over Infant Mental Health…maar alles in stukjes. En tot die tijd, leun lekker achterover, schenk jezelf een kop thee in en neem even tijd voor jezelf! 

Als ouder kun je er niet meer omheen. De meeste kinderen zijn nieuwsgierig naar de digitale wereld en willen steeds vaker spelletjes spelen op de iPad of jouw telefoon. Als je niet goed oplet zitten ze daarnaast ook nog uren voor de televisie. Beeldschermtijd is een onderdeel geworden van het dagelijks leven. Maar hoeveel schermtijd geef je je jonge kind?

Waarom is het belangrijk?

Het AD plaatste begin dit jaar dit artikel over het gebruik van beeldschermen onder jonge kinderen. Uit een meerjarig onderzoek van de Universiteit van Calgary blijkt namelijk dat: “kleuters die veel tijd doorbrengen met een beeldscherm, slechter scoren op ontwikkelingstoetsen dan hun beeldschermloze leeftijdsgenootjes. Daarnaast beïnvloed veel schermtijd de taal, spraak, beweging en de sociale vaardigheden van het kind.”

Kijktip van Zillah: “Wat ik heel verhelderend vond, was een uitzending van het kinderprogramma Het Klokhuis. Hierin bespraken zij het effect van het veelvoudig gebruiken van beeldschermen. Ze bespraken hoe je bijziend kunt raken door voor een langere tijd een beeldscherm dichtbij je ogen te houden. Veel ouders zijn zich hier vaak niet van bewust, laat staan jullie kind die zelf niet aan kan geven dat hij/zij last krijgt van de ogen. Na het kijken van deze uitzending kreeg ik zelf ook nieuwe inzichten en werd ik beter in het begrenzen van de beeldschermtijd van mijn eigen kinderen.

Adviezen

Er bestaan geen officiële richtlijnen over de schermtijd van jonge kinderen. Wel wordt er steeds meer onderzocht over het beeldschermgebruik onder jonge kinderen. Stichting Mijn Kind Online deed onderzoek naar het mediagebruik onder jonge kinderen (1). Dit rapport hebben wij gebruikt als uitgangspunt voor dit artikel.

  • 0 tot 2 jaar: vijf minuten per dag samen naar de tv-kijken;
  • 2 tot 4 jaar: vijf á tien minuten schermtijd per keer, tot maximaal 30 minuten per dag;
  • 4 tot 6 jaar: tien tot vijftien minuten schermtijd per keer, tot maximaal een uur per dag;
  • 6 tot 8 jaar: maximaal een uur schermtijd per dag, verdeeld over periodes van maximaal 30 minuten.

Wees je ervan bewust dat jij zelf de regels vaststelt. Doe vooral wat jij vindt wat goed voelt. Het belangrijkste is dat jij als ouder grenzen stelt.

Maak afspraken

Zorg dat je als ouders samen duidelijke afspraken maakt over hoeveel tijd je je kind gebruik laat maken van beeldschermen. Wanneer je kind iets ouder is, betrek je hem of haar ook bij het maken van die afspraken. Vertel daarbij ook dat het belangrijk is om ook andere dingen te doen zoals buitenspelen. Maak gebruik van een stopwatch of eierwekker om de tijd bij te houden. Zodra de wekker afgaat, of de stopwatch piept, weet je kind dat zijn/haar schermtijd voorbij is. Op deze manier leert je kind meer over regelmaat en voorkom je dat ze steeds langer op de iPad willen spelen of televisie willen kijken.

Een wekker is ook erg handig voor jezelf. Kinderen kunnen verdacht stil zijn wanneer ze achter een beeldscherm zitten, waardoor je vaak niet eens door hebt hoe snel de tijd gaat ;).

Het goede voorbeeld

Het blijft belangrijk om als ouder zelf het goede voorbeeld te geven. Probeer je eigen schermtijd dus ook te beperken hoe verleidelijk dat soms ook is. In plaats van samen een film te kijken, kunnen jij en je kind ook een spelletje spelen.

Mytimingcards

Om jou als ouder te ondersteunen tijdens het bepalen van de beeldschermtijd die je jonge kind krijgt, is Mytimingcards een leuke manier om samen afspraken te maken. Mytimingcards is een set die bestaat uit een contract, tijdskaarten, bonuskaarten een uitlegkaart en een timer.

De tijdskaarten bevatten onder andere plaatjes van de televisie, de computer, de telefoon en de iPad. Daarnaast is er de keuze uit 15, 30 en 60 minuten. Je overlegt samen hoeveel beeldschermtijd je kind per dag krijgt. Samen onderteken je het bijgeleverd contract. Bij gebruik van een beeldscherm levert je kind de juist kaart in en zet de timer aan. Als beloning kunnen bonuskaarten worden gegeven, waarop jij als ouder zelf een tijd kan aangeven. Gaat de timer af, dan gaat het beeldscherm uit en is het tijd voor iets anders!

Bestel jouw set voor €14,95 via deze link.

(1) Pijpers, Remco. Aap, nooit, muis. Stichting Mijn Kind Online

Hoeveel schermtijd geef jij je kind per dag?

Geschreven door Danique Krol

Je kind wil maar niet naar bed. Hij/zij slaapt niet in, of slaapt niet door. Veel ouders zullen dit herkennen. Slaapproblemen komen namelijk vaak voor bij kinderen. Het is heel begrijpelijk dat je soms even niet meer weet wat je moet doen. Angsten, onrust, huilen, te vroeg wakker worden, of steeds weer wakker worden. Hoe ontstaan deze slaapproblemen en nog belangrijker: hoe los je ze op?

Leren slapen

Je kind leren slapen zal gepaard gaan met ups en downs. Als je kindje twee of drie jaar oud is, nemen slaaprituelen en slaapgewoonten een belangrijke plaats in. Veel kinderen vinden het fijn om een knuffel bij zich te hebben waarmee ze zichzelf kunnen troosten. Het kan helpen om voor het slapen gaan voor te lezen, een nachtlampje aan te laten staan of de deur op een kier te zetten.

Maar waarom?

Er zijn verschillende redenen te bedenken waarom een kind zich verzet tegen het slapen, of waardoor het slapen niet lukt. Het is enorm belangrijk om hier alert op te blijven. Is er onlangs iets spannends gebeurd, of hebben er grote veranderingen plaatsgevonden? Is je kind misschien verdrietig? Verschillende factoren die van invloed kunnen zijn op slaapproblemen zijn: een onrustige slaapomgeving, de ontbreking van een vast ritme of een vaste routine, of lichamelijke problemen.

Hoe los ik het op?

Naast het feit dat het goed is om alert te blijven en (mogelijke) oorzaken te ontdekken, zijn er ondersteunende materialen die kunnen helpen bij het oplossen van deze slaapproblemen. Hieronder worden tips gedeeld vanuit de ervaringen van het team achter IMH Nederland.

Ewan droomschaapje

Vera: “Dit zachte schaapje met geluiden is een hulpmiddel om baby’s en peuters heerlijk te laten slapen. Het schaap kan verschillende geluiden maken die voor het kind erg prettig kunnen zijn. Het baarmoedergeluid en het geluid van het kloppen van een hart kunnen kalmerend werken voor een kind. Naast de zachte, rustige geluiden, geeft het schaapje rood licht. In de praktijk heb ik gezien en ervaren dat dit hulpmiddel een positief effect kan hebben op het rustig gaan slapen. Ewan het droomschaap ziet er ook nog eens heel leuk uit en zeker niet onbelangrijk is dat het veilig is. Het lampje wordt namelijk niet warm.”

Bekijk op bol.com

Kidsleep slaaptrainer

Zillah: “Een hele fijne slaaptrainer die ik jarenlang gebruikt heb voor de kinderen is de Kidsleep. Ik vond het fijn dat je deze in meerdere leeftijdsfasen kan gebruiken. Zo is er voor de kinderen die (leren) klokkijken een duidelijke klok en een digitale klok. En voor de dreumessen en peuters is er een simpel lampje die aangeeft of je moet slapen of dat je uit bed mag (je kunt zelf een tijdstip aangeven dat het lampje op wakker worden springt). En als je wil kan je hier ook nog leuk geluidje bij aan zetten. Er zijn roze, blauwe en grijze modellen dus voor ieder wat wils.”

Koop bij bol.com

Chicco Goedenacht Projector

Zillah: “Toen onze oudste een paar weken oud was, bleef ze onrustig als we haar in haar bedje op haar eigen kamer legden. Toen iemand nog een cadeautje voor haar zocht, hebben we hebben deze projector gevraagd. Baat het niet dan schaadt het niet, dachten we.  We hebben er heel lang plezier van gehad, de muziek en de lichtjes zijn heel rustgevend. De bewegende lichtjes en de muziek kalmeerden haar (en ons ook 🙂 ). Tevreden in bed liggen ging snel beter. Het licht en de muziekjes werden voor haar herkenbaar (en later ook voor onze andere dochter), waardoor we de lamp ook gingen gebruiken voor andere onrustige momenten, zoals na het in bad doen.”

Koop bij bol.com

Alles voor een goede nachtrust voor je kindje (en voor jou als ouder natuurlijk). Blijf je bewust van oorzaken die een rol kunnen spelen, zorg voor ritme en routine en ondersteunende materialen kunnen bijdragen aan het slaapgedrag van je kind. Wie weet kun je ze eens uitproberen. Dus… slaaplekker!

Geschreven door Danique Krol

Vele papa’s en mama’s zijn benieuwd naar wanneer hun pasgeboren kindje voor het eerst rechtop kan zitten, de eerste hapjes gaat eten, of “papa” en “mama” kan zeggen. Het is bijzonder om je kleintje te zien ontwikkelen. En in een jaar gebeurt er veel, iedere dag zie je weer een nieuwe ontwikkeling. Wel verloopt de ontwikkeling van ieder kind anders. Sommige baby’s zijn vlotter in hun beweging, anderen met praten. En dat is helemaal niet erg! Je kindje leert vanzelf wel hoe het moet kruipen, lachen of zitten.

Om toch een beeld te schetsen in welke maand je baby ongeveer welke ontwikkeling doormaakt, is deze groeikalender opgesteld. Hiermee krijg je een beeld van hoe het eerste jaar van je kindje eruit zal komen te zien. Wat leert een baby’tje snel, hé?

Tip: ga als ouder altijd op je intuïtie af. Denk aan hoe jij je zelf als kind hebt ontwikkeld. Lijkt de ontwikkeling van jouw kind veel op die van jou? Was je ook sneller met bewegen dan met communiceren? Of was jij juist de ontdekker en jouw kind meer een waarnemer?

Hoe volg jij de ontwikkeling van je kind? Schrijf je de ontwikkelingen bijvoorbeeld op in een dagboekje? Laat het weten in de reacties!

Je baby huilt, je hebt alles al geprobeerd en je begrijpt er geen snars van. Dit overkomt (geloven wij) bijna alle nieuwe moeders/vaders. Waarom huilt je baby? Wat betekent het en wat kun je eraan doen?

Huilen is communiceren

Als een baby iets nodig heeft, dan kan hij/zij gaan huilen. Zo kunnen baby’s namelijk luid en duidelijk communiceren met ons. Huilen is het eerste communicatiemiddel van je baby. Het is aan ons volwassenen om ons te verplaatsen in wat je baby nodig heeft.

Redenen van huilen kunnen zijn, je kindje heeft behoefte aan slaap, hij/zij heeft honger, heeft last van een vieze luier, heeft behoefte aan aandacht, heeft pijn of het is iets anders. Het is niet noodzakelijk om je baby altijd meteen te laten stoppen met huilen, dan kan je baby het gevoel krijgen dat hij/zij niet mag huilen en emoties niet mag uiten. Terwijl het wel goed is om je emoties te uiten, want opstapelen van emoties geeft stress. En dat is weer niet goed voor de baby.

Drie tips

Hieronder volgen drie tips over wat je kunt doen als je baby blijft huilen. Dit zijn voorbeelden vanuit mijn eigen ervaring en deze tips hebben ons als ouders en kind erg geholpen. Het huilen werd minder, we begrepen elkaar beter en dat is heerlijk!

1. Dunstan babytaal

Onze zoon bleef de eerste paar weken na de geboorte maar huilen. We wisten ons geen raad. We struinden het internet af, maakten gebruik van alle tips die we konden vinden, maar niets werkte. Totdat ik iets las over Dunstan babytaal. Samen met mijn moeder ging ik naar een workshop. Er ging een wereld voor mij open. Dunstan babytaal houdt in dat je kunt ontdekken wat er aan de hand is door de manier waarop je kind huilt. Dat is het dus: onze zoon probeerde ons met zijn huilen iets te vertellen! Enthousiast kwam ik thuis en heb mijn partner alles laten lezen/horen wat ik die avond heb geleerd. De nacht erna stonden we samen aan het ledikantje te luisteren. Hoe klinkt dit huiltje, wat wil hij hiermee zeggen? Na een paar keer goed samen luisteren kwamen wij erachter dat hij honger had. We hebben hem toen iets meer flesvoeding gegeven en hij was tevreden.

Lees hier meer over Dunstan babytaal.

2. Draagzak

Vanwege lichamelijke klachten kon ik onze zoon niet heel lang tillen, dus legde ik hem vaak neer. Hierdoor huilde hij vaak. In overleg met mijn ergotherapeut hebben we een draagzak geprobeerd. Er zijn vele soorten en varianten te vinden online en in de winkels. Ook kun je zoeken naar draagdoeken. Wij zijn op zoek gegaan naar een ergonomisch exemplaar, die mij lekker zat. Door mijn zoon bij mij te dragen was er intiem contact, wat hij gemist had doordat de borstvoeding is mislukt. Ik vond het fijn om hem bij mij te dragen en hij voelde zich ook veilig en geborgen. Het huilen werd weer stukken minder. Ook vader heeft hem gedragen. Voor vaders is het net zo belangrijk om een hechte band met je kind op te bouwen.

Ben je op zoek naar een draagdoekconsulent bij je in de buurt? Kijk dan op de website van de Vereniging van Draagdoekconsulenten.

3. Puckababy

En dan waren er nog de nachtelijke huilbuien. Die slapeloze nachten begonnen ons op te breken. Toen we onze zoon gingen observeren om erachter te komen waarom hij telkens wakker werd, zagen we dat hij zichzelf met zijn handjes wakker sloeg. Wat moeten we hier nu weer mee? Dus nam ik telefonisch contact op met het consultatiebureau. We kregen als tips om onze zoon in te bakeren. Ik gaf aan dat ik het niet zo zag zitten om met die doeken in de weer te gaan. Ze gaf ons toen een andere tip, namelijk een Puckababy piep. En eerlijk is eerlijk. Ik ben verliefd geworden op deze inbakerslaapzak. We hebben de nachten weer heerlijk geslapen. Overdag hielp het hem ook om zijn slaapje te pakken. Toen hij uit deze inbakerslaapzak was gegroeid, was het even spannend hoe het zonder zou gaan, maar dat ging prima. De Puckababy hebben we daarna nog vaak aan vrienden uitgeleend als zij met een huilende baby en slapeloze nachten zaten.

Dit waren drie tips van mij, als moeder met een huilbaby. Wellicht werken deze tips niet voor jullie baby. Het is belangrijk om te overleggen met het consultatiebureau over waarom je baby onrustig is.

Hebben jullie nog tips voor elkaar? Dan zou het top zijn als je die wilt delen met ons in de reacties! En blijft je baby huilen of heb je het gevoel dat er meer aan de hand is, volg vooral je moederinstinct. Je kunt altijd een professional raadplegen, zoals een consultatiebureau, huisarts of een kinderarts.