Category Archive :Algemeen

Dit blog is opgesteld aan de hand van informatie op de website van www.kinderneurologie.nl

Wat is epilepsie?
Epilepsie is een aandoening waarbij kinderen en volwassenen last hebben gehad van meer dan één epilepsieaanval binnen één jaar. Hebben van één enkele epilepsieaanval is dus niet voldoende om te spreken van epilepsie, pas na het doormaken van meerdere aanvallen wordt gesproken van epilepsie. Ook moeten de aanvallen spontaan zonder directe aanleiding zijn ontstaan. Een verwarring die bijvoorbeeld kan ontstaan is bij jonge kinderen wanneer ze koorts hebben. De aanvallen worden dan koortsstuipen genoemd, wanneer oudere kinderen (ouder dan 5-6jaar) aanvallen krijgen bij koorts dan wordt dit wel epilepsie genoemd.

Een op de 50-100 kinderen heeft op kinderleeftijd last (gehad) van epilepsie. Het komt dus best vaak voor. Het kan op alle leeftijden voorkomen van babyleeftijd tot puberleeftijd, tot seniorenleeftijd. Op kinderleeftijd komt epilepsie het meest voor bij baby’s en jonge kinderen.

Wat is de oorzaak?
Tijdens een epilepsieaanval zijn grote groepen hersencellen overactief terwijl dit niet de bedoeling is. Wanneer deze hersencellen normaal een functie hebben bij het regelen van bewegen van de arm, dan kan door de overactiviteit een schokkende beweging van die arm ontstaan. Er bestaan verschillende redenen waarom hersencellen overactief kunnen worden. Een veel voorkomende reden is een aanlegfout van de hersenen, een verandering in het erfelijk materiaal of een beschadiging van de hersenen.

Ziekenhuis, Teddy, Ziek, Bed, Mitbringsel, Pep-Talk

Wat zijn de symptomen?
De symptomen van een epilepsieaanval zijn heel verschillend en hangen sterk af van welk gedeelte van de hersenen onbedoeld actief is geworden. De meeste epilepsie aanvallen ontstaan plotseling zonder dat er een duidelijke reden voor is. Van het ene op het andere moment verandert het gedrag van het kind. Bij een klein deel van de kinderen is er wel een aanleiding voor het ontstaan van epilepsie aanvallen, zoals bijvoorbeeld lichtflitsen. Soms zorgt een bepaald geluid of heel zelden het eten van een bepaald voedsel voor het ontstaan van een epilepsie aanval (dit wordt reflex-epilepsie genoemd). Een aantal andere symptomen zijn: bewusteloos raken, schokkende bewegingen, verstijven (of juist verslappen), blauwe kleur (vanwege tijdelijk niet adem kunnen halen), schuim op de mond, tong bijten, braken, ogen (open, gesloten, snel schokkende bewegingen), urine laten lopen, snelle hartslag. De meeste aanvallen duren enkele minuten en zijn binnen vijf minuten van zelf weer gestopt. Soms duurt een aanval maar enkele seconden. Na een heftige aanval s het lichaam vaak uitgeput, waardoor kinderen na een aanval in slaap kunnen vallen. Na een korte aanval kan een kind ook weer verder gaan waar het voor de aanval mee bezig was.

Ontwikkeling
Het hebben van epilepsieaanvallen kan van invloed zijn op de ontwikkeling. Een groot deel van de kinderen met weinig epilepsieaanvallen ontwikkelt zich normaal. Wel komen leerproblemen, dyslexie en ADHD vaker voor bij kinderen met epilepsie. Kinderen die regelmatig epilepsie aanvallen hebben, gaan vaak minder snel vooruit in hun ontwikkeling. Kinderen die heel vaak epileptische aanvallen hebben, kunnen ook achteruitgaan in hun ontwikkeling. Zij verliezen dan vaardigheden die zij voorheen wel beheersten, dit is bij een klein deel van de kinderen met epilepsie het geval.

Of epilepsie erfelijk is, hangt af van de oorzaak van de epilepsie. Wanneer de epilepsie veroorzaakt wordt door een foutje in het erfelijk materiaal, dan hebben broertjes en zusjes wel een vergrote kans om zelf epilepsie te krijgen.

Er bestaan erg veel verschillende vormen van epilepsie. Op de website van kinderneurologie staan de verschillende vormen en meer informatie over epilepsie uitgebreid beschreven.

’s Heeren Loo Oost-Nederland

De zwangerschap van je partner is een grote verandering in je leven. Het is een bijzondere gebeurtenis. Meestal prettig, maar soms ook nieuw, spannend en onzeker. Het is voor iedere aanstaande vader wennen aan deze situatie. Er verandert veel! Soms is het fijn wat hulp, ondersteuning en uitleg te krijgen over bijvoorbeeld: wat er met het lijf van je partner gebeurt, hoe je contact kunt maken met de baby, de rol van vader, hoe de baby groeit en ontwikkelt en seks tijdens en na de zwangerschap. Jan Otte doet de vader-baby begeleiding bij ‘s HereenLoo en vertelt ons hoe dit is.

Vader-baby begeleiding
Doel van de vader-baby begeleiding is om aanstaande vaders met LVB-niveau voor te bereiden op het vaderschap. Hulpvragen kunnen heel divers zijn. We proberen zoveel mogelijk in te spelen op wat de vaders vertellen en wat ze nodig hebben. Daarmee ziet ieder traject er anders uit, maar zijn er wel een paar vaste onderwerpen zoals, de wettelijke kant van vader worden, steun van het netwerk, hechting en verwachtingen en wensen. Steeds wordt een concrete en praktische vertaling gemaakt. 
Om de hechting te bevorderen, is het van belang dat de vader contact maakt met de baby en probeert om samen zwanger te zijn. Raak de buik eens aan van je partner of praat tegen de baby kunnen helpende manieren zijn tijdens de zwangerschap. Daarnaast kijken we intergenerationeel en spreken we met de aanstaande vader over hoe de opvoeding van vader vroeger was, wat daarin belangrijk was en hoe de rol van zijn vader was. Wat je van huis uit meegekregen hebt speelt namelijk bewust en onbewust mee in je nieuwe rol als opvoeder. We bespreken wat de aanstaande vader vroeger leuk vond om met zijn vader te doen en wat de aanstaande vader minder leuk vond vroeger. We proberen om aanstaande vaders bewuste keuzes te laten maken in hoe zij hun eigen rol willen invullen. Jan doet bijvoorbeeld een kwaliteitenspel en kijkt dan naar welke eigenschappen bij de aanstaande vader passen en welke hij wil overdragen op zijn kind. Vervolgens wordt besproken hoe dit te doen. Concrete spelletjes en de manier waarop je contact maakt tussen vader en baby worden door Jan voorgedaan.

Er zijn twee partnersessies om te kijken wat beide aanstaande ouders van elkaar verwachten. Het is nodig om bespreekbaar te maken wat ieders wensen zijn. Het is ook belangrijk om te kijken naar wat de rol van vader zou kunnen zijn, zowel voor, tijdens als na de bevalling. Ook wordt er gewerkt aan het vergroten van het mentaliserend vermogen; verplaatsen in de beleving van moeder en die van baby.

Vader worden
Jan vertelt ook vanuit zijn eigen ervaring als vader. Want je weet dat je vader wordt, maar je hebt nog geen idee wat dat precies inhoudt met betrekking tot de veranderingen in je leven en de onzekerheden die daarbij komen kijken. Door over mijn eigen onzekerheden als vader te praten, hoop ik dat aanstaande vaders ook over hen onzekerheden durven te praten. De rol van vader is essentieel van begins af aan.

Het is jammer dat er nog (te) weinig aandacht is voor vaders, met name in de hulpverlening. Jan merkt wel dat het steeds meer aan het opkomen is, vaders durven meer over onzekerheden te praten en zoeken elkaar op.

Vertaalslag naar LVB
Net als andere vaders durven LVB-vaders soms niet goed te erkennen dat ze het eng of moeilijk vinden. En met een LVB achtergrond hebben ze in hun leven al te vaak gehoord en gemerkt dat ze iets niet kunnen of niet snappen. Het is juist van belang om te benadrukken wat ze wel kunnen en ook hoe leuk het is om vader te mogen zijn.

Jan gebruikt veel concrete begeleidingsvormen. Er wordt geoefend met een pop of simulatie baby. Contactspelletjes worden door Jan voorgedaan, informatie wordt gevisualiseerd of wordt ondersteunt door filmpjes. Daarnaast is het van belang om te kijken naar het versterken van het netwerk van de aanstaande vader. Wanneer de aanstaande vader even niet weet wat te doen, kan hij bijvoorbeeld een familielid  opbellen om dingen te vragen.

Het traject
Er vinden circa 5-6 sessies voor de bevalling plaats en 3-4 na de bevalling, waarvan 1-2 sessies met de de partner. Duur van de sessies is 60-90 minuten.  Het traject is afgebakend. Als er na het traject nog vragen zijn, wordt de ouder-kind begeleiding ingezet. De sessies vinden plaats bij vader thuis. Dit is een vertrouwde omgeving en het maakt de zorg laagdrempelig. De vader-baby begeleiding is aangepast op het niveau voor LVB-problematiek. Er wordt rekening gehouden met bijvoorbeeld woordgebruik, visueel maken van de informatie en de concrete vertaling naar de praktijk.

Over Jan
Jan heeft een verpleegkundige achtergrond en is daarna gaan werken in het management. Hij miste het cliëntencontact, is de IAG-opleiding gaan doen en maakte een overstap naar ambulant werk bij ’s Heeren Loo. Daarna heeft hij de ouder-kind interventie via Dimence gedaan. Jan is inmiddels 8 jaar ambulant gezinsbehandelaar en noemt zijn werk gevarieerd: ouder-kind, vader-baby begeleiding, voorzitter bij de ondernemersraad en hij begeleidt (LVB) multiprobleemgezinnen. Jan is vader van twee kinderen, waardoor hij weet dat de rol van vader best wat onzekerheden met zich meebrengt.

Kinderen,

Ik ben Mariëlle Oosterbroek. Naast mijn werk als coördinator bij KiECON, werk 20 uur per week als persoonlijk begeleider bij KDC de Toermalijn. Daar begeleid ik een groep kinderen in de leeftijd van 13 tot bijna 18 jaar. Zij zijn allen Ernstig Verstandelijk Beperkt.

Zonder een van de kinderen te kort te willen doen, betekent dit dat deze kinderen functioneren op een verstandelijke leeftijd van ongeveer 0- 6 maanden. Dat neemt niet weg dat deze kinderen gedurende hun leven wel veel ervaringen hebben opgedaan en (daarom) op een bepaald domein meer capaciteiten hebben. Ik vind het een geweldige groep kinderen om mee te werken. Niet in de laatste plaats omdat je  zo ‘klein moet kijken’. Deze kinderen laten geen grote vooruitgang zien. Zijn niet altijd allemaal even duidelijk in de communicatie met jou. En, onze communicatie naar hen, zal ook niet altijd duidelijk zijn.

Als ouders maar ook als begeleider van deze kinderen ben je het verlengstuk van hen. Als jij niet oppikt wat zij laten zien, dan kan het zomaar zijn dat je veel signalen mist en dat een kind bijvoorbeeld ‘opeens’ gaat huilen. De signalen die de kinderen geven zijn doorgaans niet heel groot of duidelijk. Meestal gaat het om veranderingen in de mimiek in geluid of je ziet dat iemand meer spierspanning opbouwt.

Daarom is het voor ons als team belangrijk dat we in nauw contact staan met ouders, ook als het gaat om het interpreteren van gedrag. Soms laat een kind thuis dingen zien, die wij op de groep niet opmerken of andersom. Het komt ook voor dat je wel hetzelfde ziet, maar dat je er een andere uitleg aan geeft. Samenwerking met ouders en andere disciplines is daarom natuurlijk  van groot belang.

Binnen het KDC werken we veel samen met o.a.  gedragsdeskundigen, de fysiotherapeuten, een kinderarts, maar ook de spelagoog, muziek agoog, en de logopedist. Alles om ervoor te zorgen dat de kinderen zich zo optimaal mogelijk kunnen ontwikkelen.

Verbinding Maken,

Communicatie is erg belangrijk. Per kind bekijken we wat het best werkt. Voor de een is dat het laten zien van de concrete verwijzers, zoals de beker als we gaan drinken. Of het zwempak als we gaan zwemmen. Dit ondersteunt de gesproken taal. Een ander is vanwege beperkte visus, juist meer gebaat bij het voelen of ruiken van bv het zwempak. Op die manier wordt de dag meer duidelijk voor onze kinderen.

Sinds enige tijd hebben we op het KDC een computer die te besturen is met de ogen. Voor onze kinderen, die lichamelijk erg beperkt zijn, leek ons dat een mooie mogelijkheid.  Niet meteen met communicatie als doel maar vooral om te kijken of het voor onze kinderen mogelijk zou zijn om actie reactie spellen te kunnen doen. We hebben het met alle kinderen geprobeerd. Het ene kind bleek er meer belangstelling voor te hebben als de ander. Maar een tweetal kinderen heeft toch wel heel mooie dingen laten zien!

Een meisje, vaak laag alert, kan heel mooi focussen op het beeldscherm en op die manier kan ze bijvoorbeeld taarten gooien! Door te kijken naar de taart op het scherm, wordt deze gegooid en komt er een ander plaatje tevoorschijn. Zij wordt hier heel alert van en dat blijft vaak zo de rest van de dag.

En dan hebben we Stef. Stef liet al snel belangstelling zien voor deze oogbesturingscomputer met de spelletjes. Ook weten we dat hij dol is op filmpjes van Sponge Bob. De logopediste haalde Stef wekelijks op om samen met hem te gaan oefenen. Na verloop van tijd, kon hij dit filmpje zelf aanzetten. Door te kijken naar de ‘play knop’.  Als het afgelopen was, was hij er als de kippen bij om opnieuw naar de knop te kijken om het filmpje opnieuw af te laten spelen. De logopediste is toen gaan testen of hij deze knop ook kon bedienen als deze op een andere plek in het scherm stond. Stef had dit snel in de gaten.

We werden enthousiast, wat zou hij nog meer kunnen laten zien?

De computer die Stef gebruikt. Zie voor meer informatie de website van RTD Arnhem

Lang verhaal kort, er werd een computer geregeld. Na een goede uitleg aan groepsleiding en ouders gingen we van start. De computer gaat dagelijks mee van en naar huis. Op het KDC had Stef de computer, in het begin, dagelijks een half uurtje ter beschikking. Het programma bestaat uit veel tabbladen en heel veel woorden/ kort zinnetjes. Stef was vanaf het begin geïnteresseerd. Ging volop bladeren, klikte allerlei woorden aan met zijn ogen. Samen met ons verkende alles. Vaak waren het losse woorden, waar wij geen touw aan vast konden knopen. Maar, altijd was er aanleiding tot een gesprekje met Stef. Hij leert steeds meer en af en toe lijkt het ook adequaat te zijn! Wij werden en zijn steeds meer enthousiast.

Het was een maandag dat ik met een nieuwe invalkracht aan het werk was. Het was al middag en ze had Stef al een paar keer verzorgd die dag. Rond 15.00 uur zat Stef in zijn stoel en had ik zijn computer voor hem aangezet. Mijn collega ging even bij hem zitten, benieuwd naar wat hij zou laten zien. Stef keek wel maar ‘zei’ niets. Mijn collega ging bij hem weg om verder te gaan met haar andere werk. In mijn ooghoek zag ik Stef toen druk ik de weer op de computer. Toen ik naast hem stond om te kijken wat hij ging zeggen, kreeg ik kippenvel. Er stond: “Mag ik je iets vragen, hoe heet jij?”

Snel mijn collega er bij gehaald want: hoe mooi was dit! Allereerst omdat hij dit nog nooit eerder gevraagd had, maar vooral omdat het zo’n logische vraag was. Tegelijk ook een ontzettende eyeopener voor ons: want wij hadden ons wel aan elkaar voorgesteld, voor we aan het werk gingen die ochtend. We waren vergeten om haar voor te stellen aan onze kinderen!

Steeds vaker zegt Stef woorden of kleine zinnetjes die passend zijn in de situatie. We blijven hem volgen samen met ouders en de logopedist. Wie weet wat er nog gaat komen!

Wij blijven klein kijken om deze pareltjes tevoorschijn te kunnen halen!

Op deze pagina vindt je een interview met draagdoekconsulente Elke Cobbenhagen, handige websites en laat Marilene de Zeeuw in een kort filmpje zien hoe de Amazone indianen en Marrons hun baby dragen.

Een interview met draagdoekconsulente Elke Cobbenhagen

Even voorstellen
Mijn naam is Elke Cobbenhagen, moeder van Vivian (4 jaar) en Renier (1 jaar). Naast mijn werk als zorgregelaar in de ouderenzorg ben ik ook gecertificeerd draagconsulte. Na de geboorte van mijn oudste ben ik in contact gekomen met dragen en dit heeft ons dagelijks leven enorm veranderd. Onze dochter huilde door het dragen veel minder en doordat ze meer ging slapen begon ze ook goed te groeien. Ze vond het heerlijk om in een draagdoek of draagzak mee te gaan wandelen met onze hond. Mijn werk als draagconsulent doe ik nu 3 jaar met veel plezier. Het is mijn visie om op een laagdrempelige maar goed onderbouwde manier ouders/verzorgers te helpen bij het leren dragen van hun kindje.

Hoe ziet een dag eruit als draagdoekconsulente?
Alle consulten plan ik naast mijn werk en gezin, dus meestal is het op een avond of in het weekend. Ik kom vaak bij de ouders/verzorgers thuis zodat hun kindjes lekker in hun vertrouwde omgeving blijven. Het ligt aan de consultvraag welke materialen ik meeneem. Zo heb ik een basisconsult waarin ik met draagdoeken en draagpoppen oefen. Maar het komt geregeld voor dat ouders/verzorgers alle opties willen bekijken en dan neem ik zowel doeken als dragers mee. Na een aantal keren samen oefenen met de draagpoppen, kunnen ouders/verzorgers hun eigen kindje dragen. Na het consult geef ik nog tips en advies en blijf ik bereikbaar voor vragen. Vaak help ik nog mee met het zoeken van de juiste doek of drager. Het is een ware zoektocht om de juiste doek of drager te vinden die past bij jouw budget en wensen.

Hoe komen ouders bij jou terecht?
Meestal komen ouders via, via bij mij terecht. Ze zoeken online en vergelijken websites van consulenten in de buurt. Ik ben een van de weinige gecertificeerde consulente en dat betekend dat soms ouders specifiek naar mij vragen i.v.m. de kennis en ervaring van special need kinderen (prematuur, dysmatuur etc.). Ook komen ouders/verzorgers via een osteopaat of krijgen ze via een lactatiekundige mijn naam door. Ik werk wel eens samen met Osteopathie Twente.

Waar zie je jezelf over 5 jaar?
Over 5 jaar hoop ik dat het dragen van je kindje ‘erbij’ hoort. Dat we als moeders ons instinct volgen en de behoefte van ons kindje al leidraad kunnen nemen. Dragen heeft alleen maar voordelen voor de ontwikkeling van je kindje en het ontlast je als ouders/verzorgers zijnde, want je hebt je handen vrij.

Welke producten of websites beveel je aan?
Je moet altijd letten op een ergonomisch systeem! Dat betekent dat het draagsysteem van zachte en soepele stof gemaakt is en dat je kindje in de juiste manier ondersteund wordt. De welbekende M-houding, oftewel, knietjes hoger dan de billen en niet te veel druk op de rug van je kindje. Daarbij komt, dat slecht geknoopte doeken of niet goed afgestelde draagzakken, voor zowel de kindjes als diegene die draagt niet fijn zitten. Het effect van dragen valt dan snel weg en daardoor zal je ook je kindje minder gaan dragen.

Omdat er zo enorm veel keus is in producten en deze heel persoonlijk zijn, is het onmogelijk om bepaalde producten aan te bevelen. Mijn persoonlijke voorkeur kan heel anders zijn dan die van mijn klanten. Wel geef ik vaak aan wat kwalitatief goede producten zijn etc., maar iedere lichaamsbouw is anders en daar past niet elke draagzak bij. Een doek daarentegen is (mits de juiste lengte) wel altijd passend en is vanaf de geboorte te gebruiken. Draagzakken zijn vaak vanaf een bepaalde kledingmaat van je kindje, maar ook deze worden steeds meer en beter verstelbaar.

Een draagconsult plannen helpt bij het vinden van de juiste producten en manier van dragen. Ondanks dat een consult kosten met zich meebrengen, geeft het een grote kans dat je geen miskoopt doet. Draagdoeken en draagzakken kunnen een hele investering zijn.

Handige websites

Website van Elke Cobbenhagen, draagdoekconsulente
Dragen & Zo
Pure Baby Love
– Liever naar een winkel? Neem eens een kijkje bij borstvoedingscentrum Hengelo. Daar zijn onder andere draagdoeken te koop, maar worden ook workshops georganiseerd, zoals de workshop: voed, draag en koester je baby. Kijk voor meer informatie op de website van borstvoedingscentrum Hengelo.

Babydragen in Suriname

Elke cultuur heeft haar eigen tradities en gebruiken. In onderstaande video is een demonstratie te zien van babydragen door Amazone indianen en Marrons, gemaakt door Marilene de Zeeuw.

Er gebeuren mooie dingen in de regio Twente op het gebied van ondersteuning aan zwangeren, baby’s en jonge kinderen. Bijvoorbeeld bij  ouders die al op jonge leeftijd zwanger raken. Daarom dit themablog “tienerzwangerschap”, waarbij wij liever spreken over jonge moeders. Voor dit themablog spraken wij met jonge moederwerker Saskia Staman over het project Jonge Moeders van Avedan. Ook  lees je hoe het ROC van Twente jonge moeders begeleidt om onderwijs te combineren met opvoedtaken.  En we zijn heel blij dat  Julia van Beimel haar verhaal deelt en laat zien hoe je als jonge moeder het ouderschap kan inrichten.

 

 

 

 

 

 

 

Jonge moeder project Almelo



Even voorstellen
Ik ben 10 jaar werkzaam bij het Jonge moederwerk bij Avedan in Almelo. In de loop der jaren is dit werk er steeds anders uit gaan zien en proberen mijn collega Melanie Hazelhoff en ik in te spelen op de behoeftes die er liggen. Er zijn nog vele uitdagingen. Dit maakt ook dat ik elke dag met erg veel plezier naar mijn werk ga.

Hoe ziet een dag eruit als begeleider jonge moederwerk?
Elke dag is anders en de inhoud is erg afwisselend. Dit betekent ook dat je vaak goed moet kunnen schakelen. Natuurlijk zijn er vaste overleggen en werkzaamheden maar er is veel ruimte om snel te kunnen handelen. Als er een aanmelding is, wordt dit binnen een week opgepakt maar ook vragen of zorgen die een zwangere heeft komen snel bij ons terecht.

Onze werkzaamheden zien er bij iedere (aanstaande) jonge moeder anders uit.  Allerlei vragen en zorgen komen bij ons terecht. Niets is gek en wanneer wij het antwoord niet hebben op die vraag gaan wij samen op zoek naar het antwoord. Ook maken wij zorgen bespreekbaar, zoals drugsgebruik of huiselijk geweld. Samen met de jonge moeder gaan we dan op zoek naar passende hulp maar zorgen ook dat de andere dingen doorlopen. Lastige gesprekken bespreken we vaak samen voor. Wat zijn je wensen, wat vind je belangrijk…? Wij hopen samen met de jonge moeder hier zoveel mogelijk aan te voldoen. We werken met een online dossier zodat alles ook voor de jonge moeder terug te lezen is wat er is afgesproken en ook zij kan hierin werken.Waar we afspreken is ook heel wisselend. We hebben een kantoorruimte maar we komen vaak thuis bij de (aanstaande) jonge moeder. En wanneer dit in de avond beter uitkomt, omdat de partner er dan is komen we dan.

Naast de individuele begeleiding organiseren we ook bijeenkomsten en inlopen. Elke week is er een ontmoetingsmoment voor wie dat wil en komen verschillende onderwerpen aan bod. Te denken valt aan presentatietrainingen, babymassage, draagdoekenconsult en soms ook een ochtendje gezellig weg met de kinderen of alleen met de moeders. Deze invulling komt ook meestal vanuit de zwangeren en jonge moeders. Wij proberen dan hierin te voorzien.

Hoe komen moeders bij jullie terecht?
De meeste aanstaande jonge moeders komen bij ons binnen via de verloskundigenpraktijk. De verloskundige vraagt dan aan de jonge zwangere of ik of mijn collega een keer mogen bellen om uit te leggen wat wij doen. Meestal komt dat tot een afspraak en gaan wij verder met de zwangere aan de slag. Maar natuurlijk komen ook via andere wegen de aanstaande jonge moeders bij ons terecht. Soms hebben ze een vriendin die ons al kent. Of het ziekenhuis en de wijkcoaches waar wij nauw meewerken doen een aanmelding. Eigenlijk kan iedereen een aanmelding doen en ook dat gaat heel laagdrempelig. Bel ons en we gaan kijken wat wij kunnen betekenen.

Met welke organisaties werk je samen?
We werken samen met alle organisaties die betrokken zijn bij de aanstaande jonge moeder. Wij passen ons aan bij wat er al ligt en proberen aanvullend te zijn indien er al meerdere instanties betrokken zijn zodat de zwangere of jonge moeder niet overvraagd wordt.

We hebben altijd een hele nauwe samenwerking met de verloskundigen, ziekenhuis, kraamzorg en consultatiebureau. Samen met de zwangere jonge moeder en deze betrokkenen bespreken we de wensen en verwachtingen. Dit werkt erg prettig omdat er zo korte lijnen zijn en ook iedere discipline goed zijn eigen werkzaamheden kan uitvoeren. Voorafgaand aan de bevalling is het dan dus ook voor de zwangere al duidelijk wie er betrokken zijn en wie wat doet. Daarom hebben we bijvoorbeeld ook al prenatale huisbezoeken samen met de jeugdverpleegkundige.

Wat kunnen andere professionals doen om jonge moeders te ondersteunen?
Oprechte interesse…soms is het goed om even de ruimte te nemen om echt aandachtig te luisteren. Om zo te horen wat iemand echt nodig heeft. We vergeten wel eens te benoemen wat er goed gaat. Soms gaan gesprekken alleen maar over de problemen waardoor de positieve en sterke punten worden ondergesneeuwd. Denken in mogelijkheden. Mijn collega en ik zeggen ook wel eens tegen elkaar: “soms moet je even lief zijn voor elkaar…”.

We vragen veel openheid en eerlijkheid van onze jonge moeders en zwangeren. Om zo open te durven zijn vraagt ook wat van de professional. Durf je ook eens kwetsbaar op te stellen. Ze zijn niet op zoek naar iemand die alles weet. Ze zoeken iemand die naast hen staat en met ze meezoekt en -werkt totdat het goed is.

Waar zie je jezelf over 5 jaar?
Als ik naar 5 jaar geleden kijk naar nu ben ik al heel trots op waar we staan. We zijn makkelijk te vinden en werken heel laagdrempelig. Ook zijn we in Almelo erg druk bezig met de gemeente en andere instanties die betrokken zijn met kwetsbare zwangeren om een goed zorgpad uit te werken. Het liefst zo preventief en dichtbij mogelijk. We maken hier al mooie stappen in met elkaar. Uiteindelijk heb je elkaar nodig. Gebruik maken van elkaars expertise en aanvullend zijn. En maatwerk leveren, kijken wat nodig is en wat minder kan.  Over 5 jaar hoop ik dat we een mooi team hebben vanuit verschillende invalshoeken en er zo voor de meer kwetsbare ouders er zo goed mogelijk kunnen zijn.

 

 

 

Pak je studie weer op!


Studente Julia Beimel is 21 jaar en heeft een vierjarige dochter, genaamd Noëlle. Op 17-jarige leeftijd kwam Julia er na 36 weken achter dat zij zwanger was. Drie weken later werd haar dochter geboren. Het duurde een paar dagen voordat de echte moedergevoelens kwamen. Maar al gauw sloot ze Noëlle in haar hart en besloot ze er alles aan te doen om haar dochter en zichzelf een goede toekomst te geven

Gebroken hart
‘We hadden al twee jaar verkering,’ vertelt Julia. ‘De laatste maanden voelde ik me wel anders en was ik vaker moe en chagrijnig. Ik heb wel eens gedacht dat ik zwanger was. Maar mijn vriend wist mij telkens te overtuigen dat dit echt niet zo was. En toen maakte hij het ineens uit. Ik was heel verdrietig en ging naar mijn moeder toe. Zij zei: “het lijkt mij verstandig dat jij nu eerst een zwangerschapstest doet”. De test was positief. Uit de echo bleek ik al 36 weken zwanger te zijn. Mijn ex-vriendje wilde er niks van weten. Na de geboorte van onze dochter Noëlle heb ik hem nog wat foto’s gestuurd, maar hij heeft mij daarna geblokkeerd. Via zijn moeder heb ik geprobeerd contact te krijgen. Zij is in anderhalf jaar tijd drie keer op bezoek gekomen. Daarna heb ik niets meer gehoord. Natuurlijk vind ik het heel erg voor Noëlle dat haar vader niet in beeld is. Maar ik kan mijzelf in ieder geval recht in de spiegel aankijken. Ik heb wel mijn verantwoordelijkheid genomen.’

Opvang regelen
‘Toen Noëlle is geboren, volgde ik de opleiding Helpende Zorg en Wel- zijn niveau 2 in Enschede. Ik woonde destijds bij mijn moeder en twee jongere zusjes. Mijn vader is nooit in mijn leven geweest. Het was absoluut een shock voor mijn familie dat ik zo jong moeder werd, maar iedereen heeft het direct geaccepteerd. Ik ben de eerste maanden na Noëlles geboorte tijdelijk gestopt met mijn studie, als een soort van bevallingsverlof. Ik had daar- door te veel lessen gemist, maar ik mocht het studiejaar gelukkig overdoen. De enige manier waarop je als jonge moeder goed een opleiding kunt volgen, is opvang voor je kindje regelen. Noëlle ging vanaf dat ze vijf maanden oud was vijf dagen per week naar een gastouder. Op deze manier kon ik elke dag naar school. Tijdens en direct na de les maak ik mijn opdrachten en leer ik voor de toetsen. Je moet echt zorgen dat je alles op school afkrijgt en dat je heel goed plant en vooruit werkt. Gelukkig vond Noëlle het heel fijn bij de gastouder. En ik kreeg ook goede tips voor de opvoeding.’

Vriendinnen
‘Toen Noëlle twee jaar was, vond ik eindelijk een fijne woning voor ons samen. In een prima buurt, waar ze lekker kan spelen. En nadat ik de opleiding Helpende Zorg en Welzijn had afgerond, begon ik met de opleiding Verzorgende niveau 3 in Hengelo. Inmiddels zit ik in mijn tweede jaar. Vorig schooljaar had ik een hele leuke klas. Iedereen was twintig plus en er waren ook meerdere (jonge) moeders bij. Helaas zijn de mees- ten na een jaar overgestapt naar de BBL of met de opleiding gestopt. Nu zit ik een klas met 16- en 17-jarigen. Dat vind ik wel minder leuk. Zij zijn, heel logisch hoor, nog met hele andere dingen bezig. Ze hebben het alleen maar over uitgaan. Ik mis nu wel de aansluiting. Daarom ben ik ook naar Jeannette Schasfoort van het Loopbaan- centrum gestapt. Want ik ben best veel vriendinnen kwijtgeraakt. Dus ik zou het heel leuk vinden om met andere jonge moeders in contact te komen die ook hier op school zitten.

Schoolopdracht: Noëlle in bad doen
‘Ik krijg regelmatig de opmerking: “Ben je al zo jong moeder geworden?” Ik hoor het oordeel daar wel in. Maar ik ben heel open. En zodra je meer vertelt, merk ik dat mensen wel bijdraaien. Ook op school zijn ze er echt wel goed mee omgegaan. Met de slb’ers van mijn vorige en huidige opleiding praat ik er veel over. Ik ben toen Noëlle nog een baby was bij mijn oude klas langs geweest. Mijn klasgenoten mochten als schoolopdracht Noëlle in bad doen. Dat was superleuk! Het is soms best een uitdaging, ook financieel. Ik betaal mijn opleiding zelf. Ik krijg studiefinanciering en ik kom in aanmerking voor huur- en zorgtoeslag. Ik heb geen bijbaantje. Dat kan ook niet, want ik steek al mijn tijd en energie in Noëlle en in de opleiding. Maar ik wil absoluut niet zo’n “uitkeringmoeder” zijn. Als ik niveau 3 heb gehaald, wil ik de opleiding tot doktersassistente niveau 4 gaan volgen. Want ik heb al wel door dat de diensten van een verzorgende als alleenstaande moeder bijna niet te combineren zijn met de zorg voor mijn dochter. Ik loop hier dus nog wel een tijdje rond. Maar ik weet waar ik het voor doe!’

 

 

 

Cuddle and Care


Wist je dat JeugdGGZ in samenwerking met andere organisaties Cuddle en Care groepen organiseert? Dit doen ze onder andere in wijken en op MBO scholen voor zowel jonge vaders als moeders. De bijeenkomsten hebben thema’s als :gehechtheid, dragen, financiën en gezonde voeding. Meer weten? Vind de informatie op de website van Impluz of neem dan contact op met Trees Smit:
t.smit@stekern.nl / 038-4569700

 

 

 

Jonge moeders op het ROC van Twente


Na de bevalling start Nienke* weer met de opleiding. Ze heeft dan behoorlijk wat gemist. Ze is er 18 weken uit geweest. Omdat ze veel gemist heeft, wil Nienke graag dat ze zo snel mogelijk weer actief is en mogelijk versneld gemiste toetsen en andere lesstof inhaalt. Ze merkt echter dat haar dit niet lukt. Nienke heeft een live – event meegemaakt. Haar wereld staat op de kop, alles is vanaf de geboorte anders in haar leven. Ze heeft te maken met de nodige hormoonveranderingen die maken dat ze emotioneel instabieler is en soms werken deze hormoonveranderingen ook negatief ten aanzien van de geheugenfunctie en concentratie. Nienke wil graag na de bevalling de tijd krijgen om langzaam te wennen aan het weer naar school gaan, ze merkt dat het haar moeite kost zich te concentreren en ook om te prioriteren: wanneer kiest ze voor school, wanneer voor haar kind en hoe kan ze beiden het beste combineren? Ze verwacht dat ze dat niet 1, 2, 3 op orde heeft.

*fictieve naam

 

 

 

StatistiekenCBS: in 2018 waren er 63 tienermoeders in Twente

Zwanger- en moederschap komt ook onder studenten voor. Studenten die zwanger of moeder zijn, hebben een verhoogd risico uit te vallen. Ze ronden regelmatig hun opleiding niet af en behalen geen startkwalificatie. Dit heeft tot gevolg dat zij moeilijk een baan kunnen vinden en voor langere tijd in een afhankelijke positie verkeren en zo zelfs in een sociaal isolement kunnen komen. Juist voor zwangere studenten en moeders is het dus belangrijk hun opleiding af te ronden. ROC van Twente wil hen hierbij zo goed mogelijk ondersteunen.

Studenten die (onbedoeld) zwanger raken en/of moeder zijn, worden zo goed mogelijk begeleid bij het afronden van hun opleiding. Samen met de student wordt een plan van aanpak gemaakt waarin afspraken worden vastgelegd over aanwezigheid, toetsen en examens, stage etc. Ook wordt aandacht besteed aan diverse andere aspecten, zoals bijvoorbeeld financiën (studiefinanciering), huisvesting, kinderopvang. De begeleiding wordt gedaan door de studieloopbaanbegeleider, eventueel met ondersteuning van een aandachtsfunctionaris vanuit het Loopbaancentrum. Deze aandachtsfunctionaris geeft studenten, studieloopbaanbegeleiders en docenten informatie, advies en begeleiding op het gebied van zwanger- en moederschap. Zij staat in contact met hulpverleningsinstanties die gespecialiseerd zijn in de begeleiding van zwangerschap en jonge moeders, waaronder wijkteams, ggz en jeugdzorg.

 

 

Verder lezen?

 

 

 

Zorgaanbod in Twente

 

  • Aveleijn 24-uurs begeleiding en wonen voor jonge moeders met een LVB
  • Humanitas voor vrijwillige ondersteuning en Home Start
  • JeugdGGZ voor Cuddle & Care draagdoek & administratiecafe
  • Mediant afdeling preventie: contact met je baby
  • ‘s Heeren Loo ouder-baby & vader baby begeleiding voor ouders met een LVB
  • Salut preventie en ondersteuning voor ouders in Hof van Twente

    Denk bij extra ondersteuning ook aan je gemeente, bijvoorbeeld middels financiële ondersteuning via het kindpakket of vanwege ondersteuning voor kinderopvang. Om de band tussen moeder en kind te stimuleren kan babymassage helpen. De meeste kinderfysiotherapeuten bieden dit.

 

Biedt jouw organisatie ook ondersteuning aan jonge moeders vanuit de Infant Mental Health gedachte en wil jij ook lid worden van dit netwerk? Dan horen we het graag via info@imhnederland.nl

Hey, hallo! Mijn naam is Yvette Waaijer en ik werk als gezinsbehandelaar bij Accare kinder- en jeugdpsychiatrie in Hengelo. Ik ben verbonden aan het Jonge Kind Team binnen Accare, wat inhoudt dat een groot deel van mijn werk gericht is op kinderen tot 6 jaar en hun ouders. In dit blog vertel ik over mijn werksetting en hoe voor welke vragen ik bij ouders thuis kom.

Wat doet een gezinsbehandelaar

Alle kinderen behoren onbezorgd op te groeien in een liefdevolle omgeving waarin zij voldoende geprikkeld worden om zich te ontwikkelen. Soms stagneert echter de ontwikkeling van een kind. Dit kan verschillende oorzaken hebben. Ouders en andere mensen om het kind heen maken zich zorgen en willen graag weten wat zij kunnen doen om de ontwikkeling van het kind op de juiste manier te stimuleren. Hier kunnen wij als team in mee denken.

Een intakegesprek
Na de aanmelding bij Accare proberen we kinderen en ouders zo snel mogelijk te helpen, we streven naar een intakegesprek binnen zes weken. Dit gesprek wordt met twee collega’s gevoerd in de spelkamer. Naast dat we met z’n tweeën meer horen dan alleen, hebben we zo ook de mogelijkheid het kind te observeren terwijl het speelt in de kamer. We proberen in het gesprek meer te weten te komen over wanneer de zorgen van ouders zijn ontstaan, hoe het gedrag er uit ziet en wanneer dit voor komt. Ook vinden we het bij Accare belangrijk om te kijken naar de omgeving van een kind, bijvoorbeeld hoe gaat het op school, bij de voetbalclub of bij de zwemles. Maar ook; hoe gaat de omgang met eventuele broertjes of zusjes en vriendjes. Op deze manier wordt het gedrag en de ontwikkeling van het kind wordt in verschillende leefgebieden in kaart gebracht. We stellen ouders dus veel vragen.

Vervolgens wordt er voorgesteld dat de collega’s de kamer uit gaan en ouders met het kind in de spelkamer spelen. De collega’s van Accare zullen vanachter het one-way-scherm mee kijken met de spelopdrachten. Hier wordt gekeken hoe het kind speelt met zijn ouders en hoe het omgaat met de wisselingen tussen de opdrachten. Vaak is dit voor ouders een heel spannend moment. We zijn ons hier van bewust maar het geeft ons meer inzicht in het gedrag van het kind op het moment dat er geen onbekende mensen bij zijn. Ouders begrijpen dit als  het uitlegt en overlegt.

Samen een plan opstellen
Het intakegesprek wordt afgesloten met het opstellen van een plan voor het vervolg. We proberen met onze kennis over de ontwikkeling van kinderen een voorstel te doen voor een plan dat aansluit bij de vragen van ouders. Uiteraard hebben ouders altijd de mogelijkheid om het plan af te wijzen of om met een ander voorstel te komen. We proberen met verschillende deelonderzoeken het gedrag van een kind nog beter in kaart te brengen. Je kunt dan denken aan observaties bij het kinderdagverblijf en thuis, een gesprek met ouders over de ontwikkeling van het kind vanaf zwangerschap tot aan nu of nog aanvullende spelcontacten met een kind. Voor ons is het belangrijk om te achterhalen wat de oorzaak is van bepaald gedrag zodat we ook specifieker mee kunnen denken in een oplossing. Dat is waarom er vaak breed onderzoek wordt gedaan.

ADVERTENTIE

Terugkoppeling en advies
Na uitvoering van alle deelonderzoeken, worden de uitkomsten ervan met ouders besproken in een terugkoppelingsgesprek. Er wordt geprobeerd een antwoord te formuleren op de vragen vanuit de intake. Soms past gedrag bij een bepaalde stoornis zoals een autisme spectrum stoornis of ADHD. We zullen hier dan wat over toelichten. In het adviesgesprek wordt ook aandacht besteed aan het opstellen van een vervolg-/behandelplan als hier een vraag van ouders ligt. Dit behandeladvies is vaak gericht op het kind zelf in combinatie met de ouders. Om het gedrag van kinderen te veranderen is het namelijk vaak nodig om via ouders te werken. Gezinsbehandeling kan dan passend zijn.

Gezinsbehandeling
Wanneer ouders instemmen met gezinsbehandeling kan dit gericht zijn op verschillende doelen. Ik denk als gezinsbehandelaar mee in verschillende vraagstukken die zich thuis voordoen en waar ouders zelf niet uitkomen. Als ik start met de gezinsbehandeling neem ik eerst de tijd om ouders en de rest van het gezin te leren kennen en om samen doelen te bepalen. Dit doe ik door een gesprekje, te observeren of door samen enkele spelletjes te spelen. In volgende huisbezoeken zal in samenwerking met ouders en eventueel het kind systematische gewerkt worden aan moeilijke situaties thuis.

Ouders blijven de expert over hun kind en ik denk mee met mijn kennis over gedrag en de ontwikkeling van jonge kinderen. Samen proberen we dan het gedrag van een kind te veranderen op een manier die bij hen past, maar ook goed aansluit bij het kind en de mogelijke problematiek. De duur en frequentie van de gezinsbehandeling is per situatie verschillend maar vaak houden we een uur per week aan voor een periode van 4 tot 8 maanden. De gezinsbehandeling vindt bij mensen thuis plaats. Voor mij als gezinsbehandelaar is het elke keer weer bijzonder om bij mensen thuis te mogen komen.

Een dag uit het leven van Yvette

Het is een donderdag in september. Mijn werkdag start thuis om 8.00uur. Thuis start ik mijn laptop om mijn dag voor te bereiden. Ik lees informatie over de kinderen welke ik vandaag ga zien en lees mijn mail. Tevens rapporteer ik nog een huisbezoek van de vorige dag. Dit houdt in dat ik in het systeem beschrijf welke thema’s er in dat huisbezoek centraal stonden, welke methodiek gebruikt is en welke afspraken we hebben gemaakt.

Om 8.45 uur stap ik in mijn auto, op naar mijn eerste afspraak op een basisschool in Almelo. Ik observeer daar Luca, een jongen van 5 jaar die thuis en op school erg druk en soms boos gedrag laat zien. Ik observeer hem tijdens een kringmoment, tijdens het zelfstandig werken en het buiten spelen. Vervolgens koppel ik mijn observatie kort terug aan de leerkracht en we wisselen wat aanvullende informatie uit.

Om 11.30 uur heb ik een huisbezoek bij een gezin in Borne. Hier spreek ik met de ouders van Karlijn. Karlijn is 3 jaar oud en laat in haar gedrag kenmerken van een autisme spectrum stoornis zien. Karlijn heeft een erg beperkt eetpatroon en de ouders zouden graag zien dat dit zich uitbreid. Hierbij ondersteun ik hen. In dit huisbezoek komen we terug op het plannetje dat we vorige week opgesteld hebben. Ouders hebben hier de afgelopen week mee geoefend en we bespreken hoe dit is gegaan. Aangezien Karlijn het plannetje goed heeft opgepakt bespreek ik met ouders samen hoe we het plan met een klein stapje kunnen gaan uitbreiden.

Om 13.00 uur ben ik op de poli in Hengelo. Tijdens het nuttigen van de lunch heb ik een overleg met mijn collega’s van het jonge kind team. We bespreken verschillende casussen en denken met elkaar mee rondom verklaringen voor bepaald gedrag van kinderen of een goed behandelaanbod. Het is erg fijn om met elkaar te sparren en om kennis te delen.

ADVERTENTIE

Aansluitend staat een evaluatie met de ouders van Joël op het programma. Joël is een jongen van 3 jaar oud welke sinds een half jaar de diagnose autisme spectrum stoornis heeft gekregen. Ik heb het aflopen half jaar met ouders thuis gewerkt. Ik heb uitleg over autisme gegeven en we hebben samen gekeken welk gedrag ze bij Joël herkennen. Tevens hebben we gesproken over manieren waarop ouders Joël het beste kunnen begeleiden en aansturen waardoor hij minder gedragsproblemen laat zien en zelfstandiger wordt. Ouders gebruiken nu bijvoorbeeld een timetimer om overgangsmomenten aan te kondigen. Ze zien dat Joël zo beter kan schakelen naar een volgende taak. Vandaag bespreken we dat we de gezinsbehandeling kunnen afronden. Ouders hebben het ontzettend goed opgepakt en ik plan met hen nog een afsluitend huisbezoek om ook afscheid van de kinderen te kunnen nemen.

Na de evaluatie van Joël heb ik tijd voor wat administratie. Ik werk het huisbezoek van vanmorgen uit, schrijf een eindbrief voor Joël met daarin een samenvatting van de gezinsbehandeling en lees de informatie van het gezin waar ik straks naar toe moet. Ik heb nog één huisbezoek op de planning staan. Ik ga kennismaken bij een nieuw gezin in Denekamp.

Het gaat om Jet van 5 jaar oud. Ouders lopen thuis tegen haar boze en opstandige gedrag aan en willen hier graag handvatten voor. Ik maak kennis met Jet, haar beide ouders en het broertje van Jet. Ouders bespreken waar ze thuis tegenaan lopen en samen maken we een plan voor de gezinsbehandeling. Vooral de momenten ’s morgens voor school en voor het naar bed gaan verlopen moeilijk. We kijken welke frequentie voor hen passend is en hoe we de afspraken kunnen inplannen zodat zij telkens beide aanwezig kunnen zijn. Afsluitend doen we een spelletje met het hele gezin. Voor mij een mooie kans om het gedrag van Jet en de interactie met ouders te observeren.

Iets later dan 17.00 uur zit mijn werkdag erop en stap ik in mijn auto op weg naar huis.

Yvette werkt als gezinsbehandelaar bij kinder- en jeugdpsychiatrie Accare. Kijk voor meer informatie op de website van Accare.